Abstract
4/2009
vol. 5
Special paperUsing IIb/IIIa blockers in therapy of acute coronary syndrome. The role of eptifibatide in ST-elevation in myocardial infarction therapy – forgotten possibility
Post Kardiol Interw 2009; 5, 4 (18): 181-187
Online publish date: 2009/12/02
Ostry zespól wieńcowy – zawał serca bez uniesienia odcinka ST
Minęło 15 lat od opublikowania pierwszego dużego badania z randomizacją (EPIC) oceniającego wpływ blokera IIb/IIIa (abciksimab) na wynik leczenia choroby wieńcowej metodą przezskórnej angioplastyki (PCI) [1]. Po tak długim okresie doświadczeń z tą grupą leków wykrystalizował się w środowisku kardiologów interwencyjnych powszechnie obowiązujący paradygmat dotyczący strategii ich stosowania u chorych z ostrym zespołem wieńcowym (ACS).
Po pierwsze, przy braku sukcesów doustnych form tej grupy leków, w powszechnym użyciu pozostały trzy leki podawane dożylnie lub dowieńcowo: abciksimab, tirofiban i eptyfibatyd. Trzeba przyznać, że spośród nich największe wrażenie zrobiły badania z abciksimabem, które dotyczyły przede wszystkim chorych z wysokim ryzykiem leczonych PCI: wymienione już EPIC oraz EPILOG [2], CAPTURE [3] i EPISTENT [4]. Wszystkie zakończyły się klinicznym sukcesem i ugruntowały pozycję abciksimabu jako leku preferowanego. Nowe badania ostatnich lat podważyły nieco wiarę w nadzwyczajną skuteczność tego leku. W ACS (ISAR-REACT 2) u chorych leczonych uderzeniowymi dawkami klopidogrelu (600 mg) korzyści ze stosowania abciksimabu dotyczyły jedynie chorych z wysokim ryzykiem. U chorych z niskim ryzykiem nie uzyskano spodziewanych efektów klinicznych [5]. Podobny fenomen obserwowano w planowanych zabiegach PCI u chorych z umiarkowanym ryzykiem (ISAR-REACT) i u chorych z cukrzycą (ISAR-SWEET) [6, 7]. Podana przed zabiegiem PCI dawka 600 mg klopidogrelu niwelowała spodziewane dodatkowe korzyści wynikające z równoczesnego stosowania abciksimabu. Badania te dowiodły, że u części chorych uderzeniowe dawki klopidogrelu mogą skutecznie zastąpić kosztową terapię abciksimabem. Z powodu braku analogicznych badań nie wiemy, jaki jest wpływ równoczesnego podawania dużych dawek klopidogrelu i eptyfibatydu w populacjach z niskim i wysokim ryzykiem. W okresie powszechnego stosowania kosztownego abciksimabu nie dziwią badania zmierzające do oceny jego rzeczywistej skuteczności w porównaniu z uderzeniowymi dawkami znacznie tańszego klopidogrelu. Tym bardziej, że stosowanie uderzeniowych dawek klopidogrelu przed zabiegami PCI jest powszechnie zalecane. Silna pozycja terapeutyczna abciksimabu, ustalona na podstawie wcześniejszych badań, została mocno nadwyrężona.
Po drugie, historia badań z eptyfibatydem jest mniej błyskotliwa. Wielkie i zakończone sukcesem badanie PURSUIT [8]...
Pełna treść artykułu...
Minęło 15 lat od opublikowania pierwszego dużego badania z randomizacją (EPIC) oceniającego wpływ blokera IIb/IIIa (abciksimab) na wynik leczenia choroby wieńcowej metodą przezskórnej angioplastyki (PCI) [1]. Po tak długim okresie doświadczeń z tą grupą leków wykrystalizował się w środowisku kardiologów interwencyjnych powszechnie obowiązujący paradygmat dotyczący strategii ich stosowania u chorych z ostrym zespołem wieńcowym (ACS).
Po pierwsze, przy braku sukcesów doustnych form tej grupy leków, w powszechnym użyciu pozostały trzy leki podawane dożylnie lub dowieńcowo: abciksimab, tirofiban i eptyfibatyd. Trzeba przyznać, że spośród nich największe wrażenie zrobiły badania z abciksimabem, które dotyczyły przede wszystkim chorych z wysokim ryzykiem leczonych PCI: wymienione już EPIC oraz EPILOG [2], CAPTURE [3] i EPISTENT [4]. Wszystkie zakończyły się klinicznym sukcesem i ugruntowały pozycję abciksimabu jako leku preferowanego. Nowe badania ostatnich lat podważyły nieco wiarę w nadzwyczajną skuteczność tego leku. W ACS (ISAR-REACT 2) u chorych leczonych uderzeniowymi dawkami klopidogrelu (600 mg) korzyści ze stosowania abciksimabu dotyczyły jedynie chorych z wysokim ryzykiem. U chorych z niskim ryzykiem nie uzyskano spodziewanych efektów klinicznych [5]. Podobny fenomen obserwowano w planowanych zabiegach PCI u chorych z umiarkowanym ryzykiem (ISAR-REACT) i u chorych z cukrzycą (ISAR-SWEET) [6, 7]. Podana przed zabiegiem PCI dawka 600 mg klopidogrelu niwelowała spodziewane dodatkowe korzyści wynikające z równoczesnego stosowania abciksimabu. Badania te dowiodły, że u części chorych uderzeniowe dawki klopidogrelu mogą skutecznie zastąpić kosztową terapię abciksimabem. Z powodu braku analogicznych badań nie wiemy, jaki jest wpływ równoczesnego podawania dużych dawek klopidogrelu i eptyfibatydu w populacjach z niskim i wysokim ryzykiem. W okresie powszechnego stosowania kosztownego abciksimabu nie dziwią badania zmierzające do oceny jego rzeczywistej skuteczności w porównaniu z uderzeniowymi dawkami znacznie tańszego klopidogrelu. Tym bardziej, że stosowanie uderzeniowych dawek klopidogrelu przed zabiegami PCI jest powszechnie zalecane. Silna pozycja terapeutyczna abciksimabu, ustalona na podstawie wcześniejszych badań, została mocno nadwyrężona.
Po drugie, historia badań z eptyfibatydem jest mniej błyskotliwa. Wielkie i zakończone sukcesem badanie PURSUIT [8]...
Pełna treść artykułu...
Indexed in
Integrated with
