Przegląd Dermatologiczny

Streszczenie

1/2019 vol. 106
Artykuł oryginalny

Stężenie adipokin w łuszczycy a ryzyko wystąpienia powikłań sercowo-metabolicznych

  1. Department of Dermatology, Medical University of Warsaw, Poland
  2. Department of Internal Medicine and Endocrinology, Medical University of Warsaw, Poland
Dermatol Rev/Przegl Dermatol 2019, 106, 16–24
Data publikacji online: 2019/03/19
Pełna treść artykułu
Confronting perimenopausal women’s knowledge of coronary heart disease with their health behaviours. Controversial role of hormone replacement therapy in the protection of coronary heart disease

Wprowadzenie

Łuszczyca występuje w skojarzeniu z licznymi zaburzeniami metabolicznymi. Tkanka tłuszczowa wydziela bioaktywne mediatory, adipokiny, które wpływają na stan zapalny, insulinooporność, cukrzycę i miażdżycę. Wykazano nieprawidłowości niektórych adipokin w łuszczycy.

Cel pracy

Dla lepszego rozumienia roli adipokin w łuszczycy przeprowadzono przekrojowe badanie i zbadano ich stężenie oraz związek z ciężkością choroby u pacjentów.

Materiał i metodyka

Zmierzono stężenie sześciu różnych adipokin: adiponektyny, leptyny, wisfatyny, rezystyny, chemeryny, białka wiążącego retinol 4 u 42 pacjentów z łuszczycą i porównano ze wskaźnikiem nasilenia łuszczycy, powierzchnią zajęcia skóry, wskaźnikiem masy ciała, wskaźnikiem obwodu brzucha i bioder oraz parametrami lipidowymi.

Wyniki

Wyniki wykazały, że adipokiny nie korelują bezpośrednio z nasileniem łuszczycy z wyjątkiem stężeń białka wiążącego retinol 4, które statystycznie istotnie się różniły pomiędzy pacjentami z łagodną, umiarkowaną i ciężką łuszczycą. Stężenie białka wiążącego retinol 4 było podwyższone w umiarkowanej i ciężkiej łuszczycy, co może przekładać się na terapeutyczny efekt retinoidów w łuszczycy w zależności od ilości tkanki tłuszczowej. Stosunek adiponektyna/leptyna (A/L) wykazał istotne statystycznie ujemne korelacje ze wskaźnikiem masy ciała (p < 0,0001), wskaźnikiem obwodu brzucha i bioder (p = 0,04) i tłuszczem trzewnym (p = 0,0001) oraz istotne statystycznie dodatnie korelacje ze stężeniem cholesterolu HDL (p = 0,0005) u pacjentów z łuszczycą. Powyższe wyniki wskazują na obecność zaburzeń metabolicznych u pacjentów z łuszczycą, ponieważ znaczna ich większość (35 z 42 pacjentów, 83,3%) wykazała nieprawidłowy stosunek A/L < 0,5, co świadczy o wysokim ryzyku powikłań sercowo-metabolicznych.

Wnioski

Według naszej najlepszej wiedzy jest to pierwsze badanie oceniające jednocześnie sześć różnych adipokin w surowicy pacjentów z łuszczycą i ich związek z ciężkością choroby i składnikami zespołu metabolicznego, wykazując zwiększone ryzyko wystąpienia powikłań sercowo-metabolicznych na podstawie uzyskanego stosunku adiponektyny do leptyny u pacjentów z łuszczycą.

Udostępnij
without publication fees
without publication fees