Przegląd Dermatologiczny

Streszczenie

2/2019 vol. 106
Artykuł oryginalny

Stężenie białka śladowego beta (BTP) w surowicy jako potencjalny biomarker twardziny układowej

  1. Department of Dermatology, Medical University of Warsaw, Poland
    Katedra i Klinika Dermatologiczna Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, Polska
Dermatol Rev/Przegl Dermatol 2019, 106, 173–184
Data publikacji online: 2019/06/13
Pełna treść artykułu
Confronting perimenopausal women’s knowledge of coronary heart disease with their health behaviours. Controversial role of hormone replacement therapy in the protection of coronary heart disease

Wprowadzenie

Twardzina układowa jest chorobą tkanki łącznej o nieznanej etiologii, charakteryzującą się uszkodzeniem komórek śródbłonka, stanem zapalnym i zmniejszoną ilością naczyń włosowatych. Białko śladowe beta (beta-trace protein – BTP) katalizuje konwersję prostaglandyny H2 do prostaglandyny D2. Prostaglandyna D2 oddziałuje na naczynia krwionośne przez receptor DP1 i wpływa na odpowiedź alergiczno-immunologiczną przez receptor CRTH2.

Cel pracy

Zbadanie stężenia BTP w surowicy pacjentów z twardziną układową i określenie zależności między BTP i podtypem twardziny układowej, białkiem ostrej fazy, czasem trwania choroby, włóknieniem skóry, zajęciem naczyń i narządów wewnętrznych.

Materiał i metody

Do badania włączono 46 pacjentów z twardziną układową i 30 zdrowych ochotników. Zebrano dane kliniczne i laboratoryjne z uwzględnieniem typów autoprzeciwciał, śródmiąższowej choroby płuc, zajęcia przełyku, blizenek na opuszkach palców rąk, czasu trwania choroby, obecności objawu Raynauda i stwardnienia skóry w ocenie wg zmodyfikowanej skali Rodnana. Stężenie BTP zmierzono metodą ELISA. Analizę statystyczną przeprowadzono za pomocą c2, testu t-Studenta i testu U Manna-Whitneya. Współczynniki korelacji Pearsona i Spearmana użyto do oceny zależności pomiędzy badanymi zmiennymi. Istotność statystyczna została ustalona na poziomie p < 0,05.

Wyniki

U pacjentów z twardziną układową stwierdzono znacząco większe stężenie BTP w surowicy w porównaniu ze zdrową grupą kontrolną (p = 0,0003). Nie wykazano związku między stężeniem BTP i białkiem ostrej fazy, zajęciem narządów wewnętrznych, czasem trwania choroby i objawu Raynauda oraz autoprzeciwciałami. Pacjenci z blizenkami i owrzodzeniami palców rąk mieli znacząco większe stężenie BTP w surowicy niż pacjenci bez tych objawów (p = 0,03).

Wnioski

Znacząco większe stężenie BTP u pacjentów z twardziną układową w porównaniu z osobami zdrowymi (p < 0,001) może świadczyć o jego roli w patogenezie choroby. BTP aktywuje procesy, które wpływają na trzy podstawowe zjawiska w twardzinie układowej: autoimmunizację, patologiczny skurcz naczyń i włóknienie. Potrzebne są dalsze badania w większej grupie pacjentów, aby określić znaczenie rokownicze i diagnostyczne BTP w twardzinie układowej.

Udostępnij
without publication fees
without publication fees