Wprowadzenie

Świerzb jest dermatozą wywoływaną przez gatunek zewnątrzpasożytniczego roztocza Sarcoptes scabiei. Charakterystyczny obraz nie stwarza trudności diagnostycznych i terapeutycznych, jednak infestacja może także przebiegać atypowo. Świerzb norweski jest rzadką, lecz najcięższą i wysoce zakaźną odmianą choroby.

Cel pracy

W artykule przedstawiono przypadek 82-letniej kobiety z masywnym zakażeniem świerzbem norweskim, która z powodu licznych obciążeń i złego stanu ogólnego wymagała interdyscyplinarnego leczenia – dermatologicznego i internistycznego.

Opis przypadku

Z powodu licznych obciążeń i złego stanu ogólnego pacjentka wymagała interdyscyplinarnego leczenia – dermatologicznego i internistycznego. W trakcie hospitalizacji osiągnięto wyrównanie stanu pacjentki oraz ustąpienie zmian skórnych.

Wnioski

Świerzb norweski jest chorobą całkowicie uleczalną, jednak kluczowa jest umiejętność jej rozpoznania i odpowiedniego leczenia, co zapobiega dalszemu rozprzestrzenianiu. Diagnostyka jest utrudniona z powodu niecharakterystycznego obrazu klinicznego.