eISSN: 2299-0038
ISSN: 1643-8876
Menopause Review/Przegląd Menopauzalny
Current issue Archive Manuscripts accepted About the journal Special Issues Editorial board Abstracting and indexing Subscription Contact Instructions for authors Ethical standards and procedures

SCImago Journal & Country Rank
 
6/2006
vol. 5
 
Share:
Share:
more
 
 

The comparison of long-term results of stress urinary incontinence treatment using Burch operation, TVT and TVT-O procedures based on subjective assessment by operated women

Krzysztof Szyłło
,
Urszula Bartodziej
,
Bogumił Włodarczyk
,
Zbigniew Dobrowolski
,
Aleksandra Brucka

Przegląd Menopauzalny 2006; 6: 393–397
Online publish date: 2007/02/08
Article file
- Porównanie odleg..pdf  [0.07 MB]
Get citation
ENW
EndNote
BIB
JabRef, Mendeley
RIS
Papers, Reference Manager, RefWorks, Zotero
AMA
APA
Chicago
Harvard
MLA
Vancouver
 
 
Wstęp
Wprowadzenie nowych technik w leczeniu operacyjnym wysiłkowego nietrzymania moczu (WNM) u kobiet, związanych przede wszystkim z wykorzystaniem nowoczesnych materiałów wszczepialnych, zwiększyło szanse chorych na całkowite wyleczenie i poprawę komfortu życia. Zastosowanie beznapięciowych taśm mono- i multifilamentowych spowodowało, że operacja TVT (od 1995 r.), a następnie jej modyfikacja TVT-O (od 2001 r.) zastąpiły w dużym stopniu, uważaną dotąd za standard w leczeniu wysiłkowego nietrzymania moczu, operację Burcha [1, 2].
Cel pracy

Celem pracy jest porównanie, na podstawie subiektywnej oceny operowanych kobiet, odległych wyników leczenia WNM metodami Burcha, TVT i TVT-O.
Materiał i metody

Badaniem objęto 82 kobiety, operowane wyłącznie z powodu wysiłkowego nietrzymania moczu w Klinice Ginekologii Operacyjnej ICZMP, w latach 2002–2005. Ocenie poddano jedynie te chore, u których w okresie przedoperacyjnym wykonano pełną diagnostykę nietrzymania moczu, łącznie z badaniem urodynamicznym. Wykluczono w ten sposób inne, niż wysiłkowy, typy nietrzymania moczu. Spośród 82 operowanych w tym okresie z powodu WNM kobiet, u 32 pacjentek przeprowadzono zabieg operacyjny metodą Burcha, u 28 kobiet wykonano tradycyjną operację TVT z dostępu załonowego, a 22 kobiety operowano metodą TVT-O z dostępu przez otwory zasłonione (ryc. 1.). Czas obserwacji wynosił w przypadku chorych po operacji Burcha – od roku do 4 lat, w grupie kobiet po założeniu taśmy TVT – od 6 mies. do 4 lat, a dla chorych poddanych operacji TVT-O obserwacja pooperacyjna wynosiła od 6 do 15 mies. Średnia wieku operowanych chorych wynosiła w kolejnych grupach: dla operacji Burcha 58,5 lat (43–79 lat), 55,9 lat (31–80 lat) w grupie TVT i 59,1 lat (38–82 lat) wśród operowanych metodą TVT-O. Skuteczność przeprowadzonego leczenia analizowano na podstawie subiektywnej oceny przy pomocy rozesłanej do operowanych kobiet ankiety (tab. I). Pacjentki odpowiedziały na 5 pytań, które dotyczyły występowania aktualnie incydentów nietrzymania moczu (pytanie 1.), konieczności noszenia wkładek higienicznych (pytanie 2.), częstości oddawania moczu (pytanie 3.), oceny ich obecnego komfortu życia (pytanie 4.), satysfakcji z przeprowadzonego leczenia (pytanie 5.).
Wyniki

W grupie kobiet operowanych metodą Burcha uzyskano drogą zwrotną 19 ankiet z 32 rozesłanych, z grupy 28 ankietowanych po operacji TVT, odpowiedziało 18 kobiet, w grupie po operacji TVT-O, odpowiedzi udzieliło 18 kobiet z 22 ankietowanych (ryc. 1.).
Incydenty nietrzymania moczu (ankieta – pytanie 1.) występowały często (odpowiedź „a”) u 21,1% chorych (4 z 19) po operacji Burcha, u 11,1% kobiet (2 z 18) po operacji TVT i nie stwierdzono ich u żadnej kobiety (0%) po operacji TVT-O. Sporadyczne incydenty niekontrolowanego oddania moczu (odpowiedź „b”) podało 42,1% kobiet (8 z 19) po operacji Burcha, 22,2% kobiet (4 z 18) po założeniu taśmy TVT i 38,9% chorych (7 z 18) po operacji TVT-O. Incydenty nietrzymania moczu nie zdarzały się (odpowiedź „c”) u 36,8% kobiet (7 z 19) poddanych operacji Burcha, nie było ich też u 66,7% kobiet po operacji TVT i u 61,1% kobiet po operacji TVT-O (odpowiednio 12 z 18 i 11 z 18) (ryc. 2.)
Konieczność noszenia wkładki higienicznej (ankieta – pytanie 2.) na stałe (odpowiedź „a”) podawało 42,1% kobiet po operacji Burcha (8 z 19), 38,9% kobiet po operacji TVT (7 z 18) i 22,2% respondentek operowanych metodą TVT-O (4 z 18) (ryc. 3.).
Częstość oddawania moczu po operacji (ankieta – pytanie 3.) zdecydowanie się zmniejszyła (odpowiedź „c”) u 21,1% kobiet po operacji Burcha (4 z 19), u kobiet po operacji TVT wartość ta wynosiła 16,7% (3 z 18), a po operacji TVT-O, zdecydowane zmniejszenie częstości oddawania moczu podało 55,5% respondentek (10 z 18). Częstość oddawania moczu nie zmieniła się lub nawet wzrosła (odpowiedź „a”) po operacji w przypadku 7 kobiet (36,8%) po kolposuspensji sposobem Burcha, 9 kobiet po operacji TVT (50%) oraz 3 kobiet po operacji TVT-O (16,7%) (ryc. 4.).
Poprawy komfortu życia (ankieta – pytanie 4.), jako wyniku przeprowadzonej operacji, nie zauważyło (odpowiedź „a”) 15,8% kobiet po operacji Burcha (3 z 19), jedna kobieta po operacji TVT (5,5%) i nie dotyczyło to żadnej chorej po operacji TVT-O. Aż 72,2% kobiet operowanych metodami TVT i TVT-O (13 z 18 w każdej grupie) oceniło swój komfort życia po operacji jako nieporównywalnie większy niż przed (odpowiedź „c”). W grupie po operacji Burcha tylko 7 z 19 respondentek (36,8%) udzieliło podobnej odpowiedzi (ryc. 5.).
Zdecydowane zadowolenie z ostatecznego wyniku operacji (ankieta – pytanie 5., odpowiedź „c”) deklarowało 77,8% kobiet po operacji TVT-O (14 z 18), 61,1% kobiet po operacji TVT (11 z 18) i 47,4% kobiet po operacji sposobem Burcha (9 z 19). Raczej tak z przeprowadzonego leczenia (odpowiedź „b”) było zadowolonych 27,8% kobiet po operacji TVT (5 z 18) i 31,6% kobiet po operacji Burcha (6 z 19) oraz 22,2% badanych po operacji TVT-O (4 z 18). Negatywnie wynik operacji (odpowiedź „a”) oceniło 21,0% kobiet po operacji Burcha (4 z 19) oraz 2 kobiety po operacji TVT (11,1%) (ryc. 6.).

Dyskusja
O powodzeniu leczenia operacyjnego w przypadku nietrzymania moczu mówimy, gdy następuje zdecydowane zmniejszenie bądź brak incydentów samoistnego wycieku moczu i związana z tym wyraźna poprawa komfortu życia.
W przedstawionym materiale podjęliśmy próbę oceny skuteczności operacyjnego leczenia wysiłkowego nietrzymania moczu trzema najczęściej obecnie stosowanymi metodami. Klasyczną kolposuspensję sposobem Burcha porównaliśmy z dwoma metodami slingowymi: załonowym TVT i TVT-O z dostępu przez otwory zasłonione.
W prezentowanej pracy badaliśmy skuteczność leczenia operacyjnego wysiłkowego nietrzymania moczu biorąc pod uwagę subiektywną ocenę operowanych kobiet. Na te ocenę składało się:
• występowanie aktualnie incydentów nietrzymania moczu,
• konieczność stosowania materiałów higienicznych (wkładek),
• częstość oddawania moczu,
• indywidualna ocena poprawy komfortu życia po operacji,
• zadowolenie z przeprowadzonego leczenia.

Najbardziej skuteczne pod względem zmniejszenia incydentów nietrzymania moczu okazały się slingowe metody leczenia operacyjnego z użyciem taśm beznapięciowych: TVT i TVT-O. Całkowite ustąpienie objawów nietrzymania moczu podawało w badanym czasie 66,7% kobiet operowanych metodą TVT i 61,6% kobiet po operacji TVT-O. Operacja sposobem Burcha wyeliminowała całkowicie incydenty nietrzymania moczu u 36,8% badanych, ale u blisko połowy operowanych tą metodą (42,1%) występowały one sporadycznie, a u 21,1% często. Dane z piśmiennictwa oceniają wczesną skuteczność operacji Burcha na 85–90% [3]. Większość badaczy jednak zgodnie podaje, że z czasem skuteczność tego zabiegu spada i po 5 latach wynosi ok. 70%, a po 14 latach ocenia się, jak donosi Kjolhede, że tylko 19% kobiet operowanych tą metodą nie zgłasza epizodów nietrzymania moczu [4, 5]. Wydaje się, że pomimo niezbyt długiego w naszym materiale czasu obserwacji chorych, metody operacyjne z użyciem taśm (TVT i TVT-O) oferują obecnie najwyższą skuteczność i zapewniają najlepszy komfort życia kobietom operowanym z powodu wysiłkowego nietrzymania moczu. Subiektywna ocena, jaką uzyskaliśmy od badanych kobiet, pozwoliła nam ustalić skuteczność operacji TVT i TVT-O. Wynosiła ona w naszym materiale odpowiednio 66,7 i 61,1% dla ustąpienia epizodów nietrzymania moczu i 72,2% dla wzrostu komfortu życia. Autorzy zajmujący się problematyką WNM u kobiet zwracają uwagę na podobną efektywność terapeutyczną obu metod operacyjnych [6–9]. W randomizowanych badaniach, które przeprowadził de Tayrac i wsp., skuteczność leczenia wysiłkowego nietrzymania moczu, po rocznym okresie obserwacji, wynosiła 83,9% dla grupy 31 kobiet poddanych operacji TVT i 90% dla grupy chorych operowanych z dostępu przez otwory zasłonione [10]. Podobne dane podaje Neuman, który porównał efektywność kliniczną techniki TVT i TVT-O w grupie 150 pacjentek (po 75 w każdej grupie) z udokumentowanym WNM. Odsetek całkowitych wyleczeń wynoszący powyżej 90% nie różnił się w obu analizowanych grupach [11]. Obydwaj autorzy zwracają uwagę na dużą redukcje powikłań śród- i pooperacyjnych w metodzie TVT-O oraz krótszy czas operacji. O ile odsetek wyleczeń w przypadku czystej postaci wysiłkowego nietrzymania moczu dla metody TVT po 5-letnim okresie obserwacji ustalono na poziomie 84,5%, tak dla metody TVT-O, pomimo podobnego wyniku, czas obserwacji jest znacznie krótszy i wynosi średnio ok. 24 mies. W opinii autorów zajmujących się problematyką uroginekologii, technika TVT-O pozwala na utrzymanie wysokiej skuteczności leczniczej metody TVT, przy znacznej redukcji powikłań śród- i pooperacyjnych [12, 13].

Wnioski
1. Najniższy odsetek epizodów nietrzymania moczu stwierdzono po operacjach TVT i TVT-O.
2. Najmniej skuteczna w subiektywnej ocenie pacjentek okazała się operacja Burcha.
3. Najwyżej swój komfort życia po leczeniu oceniły pacjentki z grup operowanych metodami TVT i TVT-O, a najmniej zadowolonych z wyniku operacji było wśród kobiet po kolposuspensji sposobem Burcha.

Piśmiennictwo
1. Bidmead J, Cardozo L. Genuine stress incontinence: colpocystourethropexy versus sling procedures. Curr Opin Obstet Gynecol 2000; 12: 421-6.
2. de Leval J. Novel surgical technique for the treatment of female stress urinary incontinence: transobturator vaginal tape inside-out. Eur Urol 2003; 44: 724-30.
3. Koelbl H, Halaska M, Ostermann S, et al. Burch colposuspension and TVT – perioperative results of a prospective randomized trial in patients with genuine stress incontinence. Neurourol Urodyn 2003; 22: 327.
4. Kjolhede P. Long-term efficacy of Burch colposuspension: a 14-year follow-up study. Acta Obstet Gynecol Scand 2005; 84: 767-72.
5. Kinn AC. Burch colposuspension for stress urinary incontinence, 5-year results in 153 women. Scand J Urol Nephrol 1995; 29: 449-55.
6. Debodinance P, Delporte P, Engrand JB, et al. Tension – free vaginal tape (TVT) in the treatment of urinary stress incontinence: 3 years experience involving 256 operations. Eur J Obstet Reprod Biol 2002; 10; 105: 49-58.
7. de Leval J, Waltregny D. New surgical technique for treatment of stress urinary incontinence TVT-Obturator: new developments and results. Surg Technol Int 2005; 14: 212-21.
8. Chene G, Amblard J, Tardieu AS, et al. Long-term results of tension – free vaginal tape (TVT) for the treatment of female urinary stress incontinence. Eur J Obstet Gynecol Reprod Biol 2006; 4 (w druku).
9. Menahem N. TVT – Obturator: Short – term data on an operative procedure for the cure of female stress urinary incontinence performed on 300 patients. Eur Urol 2006; 18 (w druku).
10. de Tayrac R, Deffieux X, Droupy S, et al. A prospective randomized trial comparing tension – free vaginal tape and transobturator suburethral tape for surgical treatment of stress urinary incontinence. Am J Obstet Gynecol 2005; 192: 339.
11. Neuman M. TVT and TVT – Obturator: Comparison of two operative procedures. Eur J Obstet Gynecol Reprod Biol 2006; 16 (w druku).
12. Debodinance P. Trans – obturator urethral sling for surgical correction of female stress urinary incontinence: Outside – in (Monarc) versus inside – out (TVT-O). Are both ways safe? J Gynecol Obstet Biol Reprod (Paris) 2006; 35: 571-7.
13. Rechberger T. Skuteczność taśm w leczeniu wysiłkowego NTM. Kwartalnik NTM 2006; 3: 8.
Copyright: © 2007 Termedia Sp. z o. o. This is an Open Access article distributed under the terms of the Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International (CC BY-NC-SA 4.0) License (http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/), allowing third parties to copy and redistribute the material in any medium or format and to remix, transform, and build upon the material, provided the original work is properly cited and states its license.
Quick links
© 2021 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.
PayU - płatności internetowe