Trądzik różowaty jest przewlekłą chorobą zapalną skóry, która przebiega z okresami remisji i kolejnych nawrotów, zwykle sprowokowanych czynnikami środowiskowymi. Wykwity zlokalizowane na twarzy są łatwo dostrzegalne i niekiedy trudne do kamuflażu, co prowadzi do obniżenia samooceny, jakości życia i ogólnego dobrostanu chorych. Z uwagi na wieloczynnikową i nie w pełni poznaną etiologię, a także różnorodny przebieg i obraz kliniczny terapia może być trudna. Wprawdzie nie jest możliwe całkowite wyleczenie, to jednak w większości przypadków kliniczna poprawa i długotrwała remisja umożliwia osiągnięcie stanu zadowolenia zarówno pacjenta, jak i lekarza. W ostatnich latach strategia procesu terapeutycznego uległa istotnej modyfikacji. Obecnie podkreślana jest potrzeba personalizacji procesu leczenia i jego dostosowania do obrazu fenotypowego. Coraz częściej zalecana jest terapia łączona, a także nowe formy istniejących wcześniej leków miejscowych i ogólnych. Zasadniczym elementem leczenia są preparaty przeciwzapalne. Nadal kluczowe znaczenie ma właściwa pielęgnacja skóry, a także ustalenie i unikanie czynników prowokujących kolejne epizody choroby.