Wprowadzenie. Pęcherzyca zwykła jest najczęstszą autoimmunologiczną odmianą pęcherzycy. Charakteryzuje ją obecność autoprzeciwciał skierowanych przeciwko strukturalnym białkom naskórka. Ponad 50% przypadków rozpoczyna się zmianami w obrębie błony śluzowej jamy ustnej, natomiast zmiany skórne zlokalizowane na twarzy obserwuje się rzadko.

Cel pracy. Przedstawienie przypadku nietypowej manifestacji klinicznej pęcherzycy zwykłej.

Opis przypadku. Przedstawiamy przypadek pacjentki skierowanej do Kliniki Dermatologii w Zabrzu z Centrum Onkologii w Gliwicach z podejrzeniem raka podstawnokomórkowego skóry nosa z prośbą o konsultację dermatologiczną. U pacjentki był planowany zabieg usunięcia chirurgicznego zmiany, ale ze względu na niejasny obraz histopatologiczny skierowano ją do dermatologa. Pogłębiona diagnostyka, jak również zmiany, które pojawiły się na błonach śluzowych jamy ustnej, pozwoliły na ustalenie rozpoznania pęcherzycy zwykłej.

Wnioski. Przypadek przedstawiamy ze względu na nietypowy obraz kliniczny sprawiający duże trudności diagnostyczne, a także dobry efekt terapeutyczny po zastosowanym leczeniu.