Streszczenie
Wiąd rdzenia – choroba, o której nie można zapomnieć
Wprowadzenie
Ośrodkowy układ nerwowy może ulec zakażeniu krętkiem bladym w każdym stadium kiły.
Cel pracy
Przedstawienie przypadku wiądu rdzenia w przebiegu nierozpoznanej i nieleczonej kiły.
Opis przypadku
Pacjentka, lat 56, hospitalizowana z powodu dodatniego wyniku odczynu USR. W surowicy stwierdzono: VDRL – 1/128, FTA – 1/36 000, FTA-ABS (+), TPHA – 1/81 920. Stwierdzono zniesienie odruchów głębokich z kończyn dolnych, lekko chwiejną próbę Romberga oraz leniwą reakcję źrenicy lewej na światło. W płynie mózgowo-rdzeniowym odczyn VDRL był ujemny, odczyny krętkowe dodatnie, a cytoza prawidłowa. Na podstawie wywiadu, odchyleń w badaniach specjalistycznych oraz wyników odczynów serologicznych rozpoznano wiąd rdzenia. Włączono leczenie według zaleceń europejskich. Po 6 miesiącach obserwowano stabilizację mian odczynów serologicznych oraz częściowe ustąpienie objawów neurologicznych.
Wnioski
Zwiększający się współczynnik zapadalności na kiłę oraz brak powszechnych przesiewowych badań serologicznych powodują, że zdarzają się przypadki kiły późnej, w tym kiły ośrodkowego układu nerwowego.
Słowa kluczowe
kiła, wiąd rdzenia, leczenie, kontrola
Dostępne w
Zintergrowane z


