Wprowadzenie

Żółtakoziarniniakowatość młodzieńcza (xanthogranuloma juvenile) jest najczęstszym rodzajem histiocytozy z komórek nie-Langerhansa. Najczęściej występuje w postaci pojedynczych guzków skórnych, możliwa jest jednak również pozaskórna lokalizacja zmian w przebiegu choroby.

Cel pracy

Przedstawienie przypadku pacjenta z rozpoznaną wieloogniskową żółtakoziarniniakowatością młodzieńczą oraz przegląd piśmiennictwa dotyczącego tego zagadnienia.

Opis przypadku

Trzymiesięczny chłopiec został przyjęty na oddział w celu diagnostyki guzków skórnych ze współistniejącymi zmianami w tkance podskórnej. Postawiono podejrzenie żółtakoziarniniakowatości młodzieńczej. W badaniu ultrasonograficznym jamy brzusznej stwierdzono liczne zmiany ogniskowe w obrębie narządów wewnętrznych. Na podstawie badania histopatologicznego guzka skóry oraz guza tkanki podskórnej okolicy lędźwiowej ustalono rozpoznanie wieloogniskowej żółtakoziarniniakowatości młodzieńczej.

Wnioski

Żółtakoziarniniakowatość młodzieńcza najczęściej dotyczy wyłącznie skóry. Przebieg jest wówczas łagodny, z tendencją do samowyleczenia. W przypadku obecności zmian pozaskórnych przebieg zależy od lokalizacji zmian i wpływu na funkcję zajętych organów. W razie zajęcia ważnych dla życia okolic zaleca się chirurgiczne usunięcie, chemioterapię lub leczenie immunosupresyjne.