Włókniaki miękkie są zaliczane do nowotworów łagodnych. Stwierdza się je głównie na skórze szyi, powiek, w okolicach pachowych i w pachwinach. Mają postać uszypułowanych, miękkich guzków. Ich występowanie wiąże się z otyłością, insulinoopornością, lipidemią aterogenną, czyli cechami zespołu metabolicznego. Są objawem wskazującym na zwiększone ryzyko rozwoju miażdżycy. Za czynniki wyjaśniające ich powstawanie uznaje się stymulację receptorów na keratynocytach i fibroblastach przez leptynę i insulinooporność towarzyszącą otyłości (IGF-1), a także przez androgeny i estrogeny, których gospodarka ulega zaburzeniu w otyłości. Dodatkowo receptory te są pobudzane przez tryptazę uwalnianą z komórek tucznych w wyniku urazów mechanicznych. Prawdopodobnie rolę kofaktorów odgrywają HPV. Piśmiennictwo dermatologiczne nie poświęca zbyt wiele miejsca tej tematyce, dlatego zamiarem autorów jest zwrócenie uwagi specjalistom naszej dziedziny na związek pomiędzy występowaniem włókniaków a rozwojem zaburzeń metabolicznych.