Atopowe zapalenie skóry jest jedną z najczęściej występujących chorób dermatologicznych wieku dziecięcego. Charakterystycznym objawem klinicznym jest uciążliwy świąd powodujący chęć drapania skóry oraz występowanie typowych w morfologii i umiejscowieniu zmian skórnych. Cechuje ją przewlekły charakter, trudność w leczeniu oraz powodowanie licznych konsekwencji o podłożu psychospołecznym, które dotyczą chorego, ale również wszystkich członków jego rodziny i osoby z bliskiego otoczenia. Silny świąd i widoczne zmiany skórne u dziecka wpływają na zaburzenia snu, chroniczne zmęczenie, trudności w relacjach wewnątrzrodzinnych i pozarodzinnych oraz problemy w sferze ekonomicznej. Skuteczność prowadzonego leczenia w dużym stopniu zależy od zaangażowania, wiedzy i umiejętności rodziców, a także ich formy psychicznej. Opieka nad dzieckiem chorym na atopowe zapalenie skóry jest wymagająca i zaburza wiele sfer dotyczących jakości życia rodzinnego. W artykule poruszona została problematyka wpływu atopowego zapalenia skóry na funkcjonowanie dziecka i rodziny oraz obciążenia związane z tą chorobą.