Wprowadzenie. Ważne zagadnienie z punktu widzenia klinicystów i pacjentów stanowią niepożądane działania leków. Obejmują one wiele układów i narządów oraz implikują dalsze postępowanie terapeutyczne. Jednym z nich jest łysienie polekowe, którego mechanizm nie zawsze jest jasny i w wyraźny sposób wiąże się ze stosowanym lekiem. Częstość występowania tego zjawiska u ludzi w skali ogólnej nie jest znana.

Cel pracy. Ocena wpływu cyklofosfamidu i flukonazolu na przebieg cykli włosowych w wariancie doświadczalnym na zwierzętach laboratoryjnych.

Materiał i metodyka. Szczury szczepu Wistar podzielono na równe liczebnie grupy. Szczury z pierwszej grupy (K1) otrzymywały wodę destylowaną, a zwierzęta w grupach badanych (G1, G2) – sondą dożołądkową wybrane leki (po rozpuszczeniu w wodzie destylowanej). W trakcie badania dwa razy w tygodniu dokonywano oceny makroskopowej owłosienia oraz wykonywano trichogram. Na podstawie proporcji włosów anagenowych, katagenowych, telogenowych, dystroficznych oraz niesklasyfikowanych wnioskowano o rodzaju łysienia lub jego braku. Dodatkowo wykonywano wybrane badania laboratoryjne.

Wyniki. We wszystkich analizowanych cyklach w grupie otrzymującej cyklofosfamid stwierdzono zwiększony odsetek włosów telogenowych i dystroficznych oraz przedwczesną inwolucję katagenową, a w grupie otrzymującej flukonazol odpowiednio przedwczesną inwolucję katagenową i zwiększenie odsetka włosów telogenowych.

Wnioski. Badane leki wpływają na przebieg cykli włosowych i odpowiadają za rozwój łysienia polekowego o zmiennym przebiegu, zależnym od czasu ekspozycji.