Kwas moczowy jest końcowym produktem metabolizmu puryn, a jego stężenie w surowicy u osób zdrowych wynosi 3–7 mg/dl. Hiperurykemia wiąże się z wyższym ryzykiem wystąpienia incydentów sercowo-naczyniowych, a wzrost stężenia kwasu moczowego, zależny od nieprawidłowych nawyków żywieniowych, jest charakterystyczny dla populacji krajów wysoko rozwiniętych. Hiperurykemia może prowadzić do pojawiania się na skórze różnych zmian chorobowych. Jednocześnie kwas moczowy jest ważnym przeciwutleniaczem, odpowiedzialnym za 2/3 pojemności antyoksydacyjnej organizmu. W pracy przedstawiono zmiany skórne towarzyszące dnie moczanowej (guzki dnawe, „dna prosówkowa”, dnawe zapalenie tkanki podskórnej). Dokonano także przeglądu piśmiennictwa i omówiono znaczenie hiperurykemii w łuszczycy. Świadomość i wiedza dermatologów na temat hiperurykemii może wpłynąć na szybsze rozpoznawanie zaburzeń metabolicznych u pacjentów na podstawie oceny skóry.