Upośledzenie mikrokrążenia stanowi jedno z głównych zaburzeń w przebiegu twardziny układowej, która objawia się licznymi nieprawidłowościami naczyniowymi. W niniejszym artykule przeglądowym przeanalizowano metody oceny zmian w mikrokrążeniu występujących u pacjentów z twardziną układową. Wśród nich najczęściej wykorzystywaną techniką jest kapilaroskopia wału paznokciowego. Metoda ta jest uwzględniona w wykazie kryteriów klasyfikacyjnych twardziny układowej opracowanych przez Amerykańskie Kolegium Reumatologiczne (American College of Rheumatology – ACR) i Europejską Ligę Przeciwreumatyczną (European League Against Rheumatism – EULAR). Tak zwany algorytm szybkiej ścieżki umożliwia odróżnienie wzorca typowego dla twardziny od wzorców charakterystycznych dla schorzeń innych niż twardzina. Algorytm składa się z trzech elementów obejmujących zmiany w gęstości naczyń włosowatych oraz obecność lub brak kapilar olbrzymich (megakapilar). Wśród innych metod stosowanych w ocenie zmian w mikrokrążeniu u pacjentów z twardziną układową należy wymienić laserową przepływometrię dopplerowską, analizę kontrastu obrazu spekli laserowych, obrazowanie laserowo-dopplerowskie, angiografię optycznej koherentnej tomografii, fluorescencyjne obrazowanie optyczne, spektroskopię optyczną w bliskiej podczerwieni, scyntygrafię perfuzyjną naczyń krwionośnych rąk z zastosowaniem nadtechnecjanu (99mTc) oraz termografię. Dobra znajomość różnych metod oceny zaburzeń mikrokrążenia u pacjentów z twardziną układową umożliwia optymalne wykorzystywanie ich potencjału.