Streszczenie
5/2009
vol. 96
Artykuł oryginalny
Wybrane czynniki osobnicze i środowiskowe predysponujące do zakażeń wirusami brodawczaka ludzkiego. Część II. Zakażenie genitalnymi typami HPV
Przegl Dermatol 2009, 96, 333–341
Data publikacji online: 2009/10/29
Wprowadzenie. Zakażenia genitalnymi typami wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV), zwłaszcza o wysokim potencjale onkogennym, są istotnym problemem epidemiologicznym. Ze względu na ryzyko rozwoju raka szyjki macicy większość badań dotyczy kobiet. Opracowania dotyczące mężczyzn są rzadsze, chociaż stanowią oni główne źródło zakażenia.
Cel pracy. Ocena częstości występowania objawowych i bezobjawowych zakażeń genitalnymi typami HPV u młodych mężczyzn oraz określenie czynników predysponujących do ich rozwoju.
Materiał i metodyka. Badaniami objęto 340 zdrowych mężczyzn w wieku 19–26 lat. Wykonano je dwukrotnie w odstępie 6 miesięcy. Zakażenie onkogennymi typami HPV oceniano przy użyciu testu PCR.
Wyniki. Kłykciny rozpoznano u 2,5% badanych, a bezobjawowe zakażenie onkogennymi typami HPV u 20,6% w badaniu I i u 16,8% w badaniu II. W trakcie sześciomiesięcznej obserwacji stwierdzono negatywizację wyniku testu PCR u 18 z 23 badanych, a u 5 z 23 pozostał on nadal dodatni. Kłykciny kończyste oraz zakażenia onkogennymi typami HPV istotnie statystycznie częściej obserwowano u mężczyzn ze współistnieniem brodawek zwykłych, atopowego zapalenia skóry (AZS), suchości, świądu skóry, opryszczki zwykłej oraz u osób zgłaszających przygodne kontakty seksualne, nieużywających prezerwatyw, a także korzystających z pływalni i solarium.
Wnioski. Zakażenia onkogennymi typami genitalnych HPV stanowią większe zagrożenie epidemiologiczne niż kłykciny kończyste, a przebieg zakażenia ma charakter dynamiczny. W jego szerzeniu istotną rolę odgrywają nie tylko czynniki środowiskowe oraz zachowania seksualne, ale także predyspozycje osobnicze, zwłaszcza takie jak współistnienie AZS, suchości i świądu skóry. Występowanie brodawek zwykłych powinno skłaniać do okresowych badań w celu wykluczenia zakażenia potencjalnie onkogennymi genitalnymi typami HPV.
Cel pracy. Ocena częstości występowania objawowych i bezobjawowych zakażeń genitalnymi typami HPV u młodych mężczyzn oraz określenie czynników predysponujących do ich rozwoju.
Materiał i metodyka. Badaniami objęto 340 zdrowych mężczyzn w wieku 19–26 lat. Wykonano je dwukrotnie w odstępie 6 miesięcy. Zakażenie onkogennymi typami HPV oceniano przy użyciu testu PCR.
Wyniki. Kłykciny rozpoznano u 2,5% badanych, a bezobjawowe zakażenie onkogennymi typami HPV u 20,6% w badaniu I i u 16,8% w badaniu II. W trakcie sześciomiesięcznej obserwacji stwierdzono negatywizację wyniku testu PCR u 18 z 23 badanych, a u 5 z 23 pozostał on nadal dodatni. Kłykciny kończyste oraz zakażenia onkogennymi typami HPV istotnie statystycznie częściej obserwowano u mężczyzn ze współistnieniem brodawek zwykłych, atopowego zapalenia skóry (AZS), suchości, świądu skóry, opryszczki zwykłej oraz u osób zgłaszających przygodne kontakty seksualne, nieużywających prezerwatyw, a także korzystających z pływalni i solarium.
Wnioski. Zakażenia onkogennymi typami genitalnych HPV stanowią większe zagrożenie epidemiologiczne niż kłykciny kończyste, a przebieg zakażenia ma charakter dynamiczny. W jego szerzeniu istotną rolę odgrywają nie tylko czynniki środowiskowe oraz zachowania seksualne, ale także predyspozycje osobnicze, zwłaszcza takie jak współistnienie AZS, suchości i świądu skóry. Występowanie brodawek zwykłych powinno skłaniać do okresowych badań w celu wykluczenia zakażenia potencjalnie onkogennymi genitalnymi typami HPV.
Słowa kluczowe
genitalne HPV, czynniki predysponujące, atopowe zapalenie skóry, suchość skóry, świąd skóry
Dostępne w
Zintergrowane z

