Wstęp. Zespół wypalenia zawodowego jest charakterystyczny dla profesji związanych z niesieniem
pomocy innym, a do tych należy zawód pielęgniarki.

Cel pracy. Analiza niektórych uwarunkowań zespołu wypalenia zawodowego u pielęgniarek pracujących
w zakładach podstawowej opieki zdrowotnej, czyli: poczucie braku osiągnięć, wyczerpanie emocjonalne,
depersonalizacja, sposoby radzenia sobie ze stresem, obciążenie zmianami życiowymi, kryzys
w wartościowaniu.

Materiał i metody. Badania przeprowadzono wśród 35 pielęgniarek pracujących w zakładach podstawowej
opieki zdrowotnej (średnia wieku x = 37,2 ± 6,3 roku); 74,2% badanych to mieszkanki wsi. W
celu analizy uwarunkowań zespołu wypalenia zawodowego wykorzystano następujące narzędzia: Kwestionariusz
Wypalenia Zawodowego MBI, Skalę „Sposoby Radzenia Sobie” (SRS.T), Kwestionariusz Zmian
Życiowych (KZŻ), Kwestionariusz do Badania Kryzysu w Wartościowaniu (KKW).

Wyniki i wnioski:

1. Badana grupa nie doświadcza wypalenia zawodowego, ponieważ występuje u niej stosunkowo
wysoki poziom poczucia własnej wartości w pracy, średni poziom wyczerpania emocjonalnego
oraz niski poziom depersonalizacji.

2. W sytuacji stresowej osoby badane najczęściej stosują konstruktywne strategie.

3. Osoby badane mają wsparcie społeczne w utwierdzaniu poczucia własnej wartości.

4. Dokształcanie jest istotnym sposobem podnoszącym poczucie wartości w badanej grupie.

5. Wysoki poziom wyczerpania emocjonalnego może mieć swoją przyczynę w obciążeniu zmianami
życiowymi.