Wprowadzenie

Czynniki psychologiczne mają istotny wpływ na przebieg łuszczycy. Jej objawy i przewlekły charakter przyczyniają się do występowania problemów emocjonalnych.

Cel pracy

Sprawdzenie, czy pomiędzy osobami zdrowymi i chorymi na łuszczycę zachodzą różnice pod względem lęku, skłonności do depresji i myśli samobójczych.

Materiał i metody

Badaniami objęto 120 osób, w tym 60 chorych na łuszczycę i 60 zdrowych. Zastosowano Inwentarz stanu i cechy lęku (STAI), Skalę depresji Becka (BDI) oraz autorską ankietę do badania myśli samobójczych.

Wyniki

Stwierdzono statystycznie istotną różnicę w występowaniu lęku jako stanu między osobami z łuszczycą a osobami z grupy kontrolnej. Nie wykazano różnicy w zakresie lęku jako cechy pomiędzy badanymi grupami, choć poziom tej zmiennej okazał się wyższy u chorych na łuszczycę niż u osób zdrowych. Średnia zaburzeń depresyjnych u chorych na łuszczycę jest wyższa niż u osób z grupy kontrolnej. Występowanie myśli samobójczych również okazało się czynnikiem statystycznie istotnie różniącym obie grupy. Stwierdzono znaczące różnice pomiędzy kobietami zdrowymi i chorymi na łuszczycę pod względem skłonności do depresji oraz występowania myśli samobójczych.

Wnioski

Pomoc psychologiczna odgrywa ważną rolę w zwalczaniu długotrwałych następstw łuszczycy. Interwencja psychologa powinna obejmować motywowanie pacjenta do podjęcia leczenia, pomoc w przystosowaniu się do choroby i poprawianiu jakości życia poprzez efektywne radzenie sobie z napięciem i stresem.