Doceniając osiągnięcia współczesnej medycyny, nie sposób zapomnieć o jej historii oraz lekarzach, którzy tworzyli podstawy i wyznaczali drogę dalszego rozwoju jej wielu dziedzin. Dzieje jednej z najstarszych klinik akademickich w Gdańsku, Kliniki Dermatologii, powstałej w 1945 roku oraz biografie jej kierowników były wielokrotnie przypominane z okazji różnych rocznic i jubileuszy. Wspomnienia te są wyrazem szacunku wobec założycieli i kontynuatorów gdańskiej szkoły dermatologicznej. Bez ich ciężkiej pracy i poświęcenia nie byłby możliwy znaczący postęp w diagnostyce i leczeniu wielu schorzeń dermatologicznych. W okresie powojennym Klinika Dermatologii w Gdańsku przede wszystkim zasłynęła z zakończonej sukcesem walki z epidemią chorób wenerycznych. Kolejne lata to trudne czasy restrukturyzacji w służbie zdrowia oraz organizacja pracowni diagnostycznych, stanowiących podstawę współczesnej dermatologii. Poza funkcją leczniczą Klinika od wielu lat prowadzi działalność naukową i szkoleniową, czego owocem są liczne prace naukowo-badawcze, współpraca zagraniczna, organizacja sympozjów oraz kształcenie wykwalifikowanej kadry medycznej. Zbliżająca się 70. rocznica utworzenia Kliniki Dermatologii w Gdańsku jest doskonałą okazją, aby przypomnieć, szczególnie młodym adeptom dermatologii, sylwetki profesorów kierujących Kliniką od lat powojennych po czasy współczesne. W pracy przedstawiono osiągnięcia, dorobek naukowy oraz wkład w rozwój Kliniki jej kolejnych kierowników: prof. prof. Tadeusza Pawlasa, Franciszka Miedzińskiego, Jerzego Kozakiewicza, Henryka Szarmacha oraz Jadwigi Roszkiewicz.