Wprowadzenie . Łuszczyca jest ciężką, przewlekłą chorobą, w przebiegu której występują liczne zaburzenia immunologiczne. Wprowadzenie do lecznictwa dermatologicznego terapii biologicznej stało się przełomem ze względu na jej bardzo dużą skuteczność i bezpieczeństwo w opornych na leczenie przypadkach łuszczycy zwyczajnej oraz łuszczycowego zapalenia stawów. Często jednak nietypowe postacie łuszczycy, takie jak: uogólniona łuszczyca krostkowa, łuszczyca odwrócona, łuszczyca skóry owłosionej głowy, łuszczyca ograniczona do rąk i stóp, sprawiają istotne problemy terapeutyczne. Mimo braku rejestracji leków biologicznych do leczenia powyższych odmian łuszczycy, w piśmiennictwie spotyka się opisy zastosowania tych preparatów w nietypowych postaciach psoriasis .

Cel pracy. Przedstawienie 3 przypadków klinicznych zastosowania leków biologicznych we wskazaniach pozarejestracyjnych – w nietypowych postaciach łuszczycy.

Opis przypadków . Przypadek 1. dotyczy 24-letniej kobiety z łuszczycą ograniczoną do dłoni i stóp opornej na leczenie etanerceptem, adalimumabem i ustekinumambem, przypadek 2. – 54-letniej kobiety z uogólnioną łuszczycą krostkową leczonej skutecznie infliksymabem oraz przypadek 3. – 27-letniego mężczyzny z oporną na leczenie łuszczycą zwyczajną o nietypowej lokalizacji, u którego poprawę kliniczną uzyskano po zastosowaniu adalimumabu.

Wnioski. Przedstawione przypadki oraz dane z piśmiennictwa wskazują, że leki biologiczne mogą być stosowane alternatywnie w terapii nietypowych postaci łuszczycy.