Streszczenie
Zjawisko znamion nawrotowych – seria przypadków
- Dermatological Students’ Scientific Association, Department of Dermatology, Venereology and Allergology, Faculty of Medicine, Medical University of Gdansk, Gdansk, Poland
Dermatologiczne Studenckie Ko³o Naukowe przy Klinice Dermatologii, Wenerologii i Alergologii, Wydzia³ Lekarski, Gdañski Uniwersytet Medyczny, Gdañsk, Polska - Department of Dermatology, Venereology and Allergology Faculty of Medicine, Medical University of Gdansk, Gdansk, Poland
Katedra i Klinika Dermatologii, Wydzia³ Lekarski, Wenerologii i Alergologii, Gdañski Uniwersytet Medyczny, Gdañsk, Polska
Wprowadzenie
Znamię nawrotowe powstaje wskutek proliferacji melanocytów w miejscu niepełnego wycięcia wcześniej istniejącego łagodnego znamienia. Obraz kliniczny charakteryzuje się między innymi nierównomierną pigmentacją i asymetrią, przez co w niektórych przypadkach znamię nawrotowe może przypominać czerniaka (pseudomelanoma) i stwarzać trudności diagnostyczne.
Opis przypadków
W pracy przedstawiono przypadki pacjentów, u których wystąpił nawrót zmian melanocytarnych po ich uprzednim niepełnym usunięciu metodą laserową. Zwrócono uwagę na zróżnicowane spektrum kliniczne oraz przedstawiono obraz dermoskopowy i zasady różnicowania znamion nawrotowych z czerniakiem.
Wnioski
W większości przypadków nawracająca proliferacja melanocytów w bliźnie jest wynikiem wcześniejszego niepełnego usunięcia łagodnego znamienia. W diagnostyce różnicowej należy uwzględniać przede wszystkim czerniaka. Wykraczanie barwnika poza obszar blizny, wiek powyżej 30 lat, lokalizacja w obrębie głowy lub szyi oraz obecność chaosu w obrazie dermoskopowym stanowią czynniki zwiększające prawdopodobieństwo rozpoznania zmiany złośliwej.
Słowa kluczowe
znamię nawrotowe, dermoskopia, dermatoskopia, zmiany melanocytarne, pseudomelanoma
Dostępne w
Zintergrowane z
