Łuszczyca jest przewlekłą chorobą zapalną skóry dotyczącą ok. 1–3% populacji ogólnej w Polsce. Szacuje się, że u 70–80% chorych zmiany skórne mają niewielkie nasilenie i wymagają stosowania jedynie leków miejscowych. W przypadku ciężkiej łuszczycy plackowatej w wyniku stosowania klasycznych metod leczenia często dochodzi do utraty skuteczności, wystąpienia działań niepożądanych lub niewystarczającego efektu terapii, dlatego też niezbędne jest poszukiwanie nowych metod terapeutycznych. Liczne badania wykazują, że sekukinumab w pełni ludzkie przeciwciało monoklonalne, selektywnie neutralizujące interleukinę 17A (IL-17A) ma znaczącą skuteczność w leczeniu umiarkowanej do ciężkiej łuszczycy, wykazując szybki początek działania i trwałe odpowiedzi o korzystnym profilu bezpieczeństwa. W artykule omówiono znaczenie sekukinumabu w leczeniu łuszczycy plackowatej.