Promocje
Zamów newsletter
Zaloguj się
0
Zaloguj się
ZAMÓW NEWSLETTER
Artykuły autora: Małgosia Michalak
Dodane 08.10.2010
Terapia hormonalna okresu menopauzalnego – stan wiedzy w 2010 r. Stanowisko Zespołu Ekspertów Polskiego Towarzystwa Menopauzy i Andropauzy
Zespół Ekspertów Polskiego Towarzystwa Menopauzy i Andropauzy na posiedzeniu 23.04.2010 r. dokonał przeglądu literatury przedmiotu z ostatnich 3 lat dotyczącej terapii hormonalnej okresu menopauzalnego (menopausal hormone therapy – MHT), koncentrując się szczególnie na aspektach praktycznych prowadzenia tej terapii w świetle Evidence Based Medicine. Niniejsze stanowisko PTMA jest uaktualnieniem poprzedniego z 2007 r.
Dodane 07.10.2010
Profilaktyka nagłego zgonu sercowego u chorych z niewydolnością serca – komu i kiedy należy wszczepić kardiowerter-defibrylator?
rofilaktyka nagłego zgonu sercowego (SCD) jest jednym z największych wyzwań współczesnej kardiologii. Dominującym mechanizmem, w którym dochodzi do SCD, są złożone komorowe zaburzenia rytmu, w tym migotanie komór (VF) i utrwalony częstoskurcz komorowy (sVT). Podłoże potencjalnie śmiertelnych arytmii komorowych stanowi zwykle strukturalne uszkodzenie mięśnia sercowego, przede wszystkim w wyniku przebytego zawału mięśnia sercowego. Redukcję ryzyka wystąpienia SCD można osiągnąć dzięki skutecznej selekcji pacjentów obarczonych wysokim ryzykiem SCD, odpowiedniej diagnostyce przyczyn oraz optymalnemu leczeniu choroby podstawowej, w tym farmakoterapii oraz rewaskularyzacji wieńcowej. Kolejny etap postępowania stanowi implantacja kardiowertera-defibrylatora (ICD) w ramach profilaktyki pierwotnej i wtórnej, zgodnie z wytycznymi najważniejszych towarzystw kardiologicznych (ESC/AHA/ACC). Implantacja ICD przyczynia się do ok. 20-procentowej redukcji śmiertelności całkowitej w profilaktyce pierwotnej i wtórnej oraz 50-procentowej redukcji śmiertelności z przyczyn arytmicznych w populacji chorych po zawale serca. Skuteczna selekcja osób obarczonych wysokim ryzykiem SCD i większa dostępność zabiegów implantacji ICD daje nadzieję na poprawę przeżywalności pacjentów najbardziej obciążonych kardiologicznie.
Dodane 07.10.2010
Ablacja w komorowych zaburzeniach rytmu serca
Komorowe zaburzenia rytmu serca można podzielić w zależności od obrazu klinicznego na łagodne i złośliwe, w tym na zagrażające życiu chorego. Można je również podzielić na występujące u chorych bez organicznej choroby serca oraz u pacjentów z organiczną chorobą serca, w tym z upośledzoną funkcją skurczową lewej komory. Zazwyczaj arytmie łagodne są nieodczuwalne lub słabo odczuwalne przez chorego. Występują w postaci dodatkowych skurczów komorowych, par, serii i samoograniczających się częstoskurczów. Z punktu widzenia elektrofizjologa arytmie te różnicujemy na stabilne i niestabilne hemodynamicznie oraz na stabilne i niestabilne elektrycznie. Stabilny elektrycznie częstoskurcz to taki, w którym aktywacja przebiega w tych samych anatomicznie strukturach, a obraz elektrokardiograficzny takiego częstoskurczu komorowego (ventricular tachycardia – VT) jest monomorficzny. W czasie ablacji można prześledzić przebieg takiego częstoskurczu, wykonać maping i manewry elektrofizjologiczne pozwalające określić miejsce krytyczne dla arytmii (cieśń częstoskurczu w arytmiach nawrotnych lub źródło w arytmiach ogniskowych) i wykonać aplikacje.
Dodane 07.10.2010
Zalecenia postępowania diagnostycznego i terapeutycznego Zapobieganie gruźlicy u chorych leczonych antagonistami
W niniejszym opracowaniu przedstawiono wyniki badań chorobowości na gruźlicę u osób leczonych antagonistami czynnika martwicy nowotworów (tumour necrosis factor – TNF) Zawarto także zalecenia postępowania mającego na celu zmniejszenie ryzyka gruźlicy u wszystkich dorosłych chorych otrzymujących terapię anty-TNF i to bez względu na typ przewlekłej choroby zapalnej. Czytelnik znajdzie tutaj uzupełnienie i rozszerzenie wskazówek postępowania, które wcześniej zaprezentowano reumatologom w opracowaniu napisanym przez Kucharza, Korzeniewską-Kosełę i Kotulską.
Dodane 06.10.2010
Nowe tendencje w rozpoznawaniu i leczeniu usznopochodnych ropni mózgowia. Rola neuronawigacji
Usznopochodne ropnie mózgowia należą do najgroźniejszych powikłań wewnątrzczaszkowych w przebiegu przewlekłego zapalenia ucha środkowego z perlakiem. W latach 1953–2009, w Klinice Otolaryngologii i Onkologii Laryngologicznej Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu leczono 101 chorych z usznopochodnymi ropniami mózgowia. W artykule przedstawiono ewolucję ich rozpoznawania w ciągu 56 lat. Wszystkich chorych poddano operacji, a ewakuację ropnia wykonywano drogą transmastoidalną wg metody Zakrzewskiego. Uwzględnienie neuronawigacji w leczeniu znacznie poprawia skuteczność wymiany zawartości ropnia. Przedstawiono etapy przygotowania chorego do nakłucia ropnia mózgu płata skroniowego z uwzględnieniem neuronawigacji u 22-letniego mężczyzny.
Dodane 06.10.2010
Rzadki przypadek ciała obcego ślinianki przyusznej
Ciała obce w obrębie gruczołów ślinowych występują niezwykle rzadko, co sprawia, że niejednokrotnie są przyczyną dużych trudności zarówno diagnostycznych, jak i terapeutycznych. W niniejszej pracy przedstawiono rzadki przypadek wewnątrzgruczołowego ciała obcego ślinianki przyusznej powstałego w wyniku urazu twarzoczaszki.
Dodane 05.10.2010
5,5 mln zł unijnej dotacji na informatyzację szpitala w Puławach
Zdjęcia rentgenowskie w formie cyfrowej, nowoczesna aparatura medyczna, rejestracja do lekarza przez Internet. Między innymi na te cele puławski szpital otrzymał 5,5 mln zł unijnego dofinansowania.
Dodane 05.10.2010
ACCF/ACR/AHA/NASCI/SAIP/SCAI/SCCT 2010 Ekspert Consensus Document on Coronaryu Computed Tomographic Angiography
Komentarz przygotowany przez wielospecjalistyczny zespół kardiologów: dr med. Jarosława Wasilewskiego i prof. Mariusza Gąsiora, radiologa dr med. Jana Głowackiego i kardiochirurga prof. Mariana Zembalę do dokumentu amerykańskich towarzystwa naukowych.
Dodane 04.10.2010
Walka z dopalaczami - przygotowane zmiany w prawie karnym
- Skuteczna walka z dopalaczami oraz z niebezpieczeństwem, jakie te substancje ze sobą niosą, wymaga przede wszystkim determinacji. Tej determinacji rządowi na czele z premierem Donaldem Tuskiem nie brakuje - powiedział minister sprawiedliwości Krzysztof Kwiatkowski.
Dodane 04.10.2010
Późna koarktacja aorty spowodowana przez zestaw zamykający przetrwały przewód tętniczy (Amplatzer) – opis przypadku i skutecznego leczenia interwencyjnego
W pracy przedstawiono przypadek 9-letniej dziewczynki z zespołem Downa i pierwotnym nadciśnieniem płucnym, z koarktacją aorty spowodowaną przez wystający do światła naczynia fragment zestawu zamykającego przetrwały przewód tętniczy (ang. patent ductus arteriosus, PDA) (Amplatzer), który założono 3 lata wcześniej. Autorzy zaprezentowali skuteczną metodę leczenia interwencyjnego z przezskórnym ponownym ustawieniem zestawu Amplatzer, poprzez jego wsteczne pociąganie w kierunku tętnicy płucnej. Umożliwiło to uzyskanie dobrych warunków do implantacji stentu CP w miejsce zwężenia aorty. Po zabiegu stent znajdował się we właściwej pozycji, bez gradientu w aorcie zstępującej, z ustawieniem zestawu zamykająego PDA wymuszonym podczas procedury implantacji.
Strona:
Poprzednia
100
101
102
103
104
105
106
107
Następna
Termedia
O Wydawnictwie
Oferty
Newsletter
Kontakt
Praca
Polityka prywatności
Polityka reklamowa
Napisz do nas
Nota prawna
Regulamin
Na skróty
Serwisy
KONGRES TOP MEDICAL TRENDS
Menedżer Zdrowia
Lekarz POZ
Choroby rzadkie
Dermatologia
Diabetologia
Onkologia
Neurologia
Reumatologia
Gastroenterologia
Pulmonologia
Ginekologia
Kurier Medyczny
Zalecenia i rekomendacje
e-Praktyka Leczenia Ran
Warto wiedzieć
Biblioteka podcastów
e-Akademia
e-Akademia Zaburzeń Mikrobioty
e-Akademia POChP
e-Akademia Chorób Naczyń
Akademia GLP-1
© 2026 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by
Termedia
.
