Małgosia Michalak - artykuły i informacje

Dodane 04.10.2010

Wczesne i roczne wyniki zabiegów przeznaczyniowego wszczepienia zastawki płucnej u chorych po korekcji tetralogii Fallota oraz operacjach Rossa i Rastelliego

W pracy przedstawiono ocenę wczesnych i rocznych wyników zabiegów TPVI u chorych ze zwężeniem i/lub niedomykalnością płucną po operacyjnej korekcji wady wrodzonej serca.

Dodane 01.10.2010

Wyniki leczenia migotania przedsionków z zastosowaniem różnych technologii chirurgicznej ablacji

W leczeniu migotania przedsionków podczas operacji serca stosowane są liczne technologie. Dokonano skrupulatnych poszukiwań wszystkich publikacji poddanych recenzji naukowej i podających wyniki kliniczne leczenia z zastosowaniem ablacji. Metaanaliza pokazała znaczące różnice w wynikach klinicznych w zależności od technologii ablacji: klinicyści stosujący ablację z użyciem prądu o częstotliwości radiowej (ang. temperaturecontrolled RF) uzyskiwali wyższy odsetek prawidłowego rytmu zatokowego w badaniu kontrolnym, zaś pacjenci poddani ablacji mikrofalowej wykazywali niższy odsetek prawidłowego rytmu zatokowego aniżeli średnia wszystkich pacjentów leczonych ablacją. Odsetek wszczepienia stałego rozrusznika (ang. permanent pacemaker) był wyższy od średniego u pacjentów leczonych technologią mikrofalową lub krioablacji z zastosowaniem argonu, a niższy u pacjentów leczonych z użyciem prądu o częstotliwości radiowej.

Dodane 01.10.2010

Fenomen anarchicznej ręki – zaburzenia intencjonalności ruchu dowolnego

W niniejszej pracy autorki szerzej prezentują koncepcję wyróżniającą termin anarchiczna ręka (anarchic hand – AH) dla oznaczenia wystąpienia złożonych działań kończyny poza intencją chorego. Ruchom tym nie towarzyszy jednak poczucie obcości kończyny, stanowiące definicyjną cechę fenomenu obcej ręki. W zjawisku anarchicznej ręki kluczowa jest dysocjacja prawidłowych (pod względem praksyjnym) ruchów od możliwości zarządzania nimi przez podmiot, czyli od intencjonalności działania. Szukając wyjaśnienia patomechanizmu omawianego fenomenu, rozważa się przede wszystkim hipotezę zakładającą zróżnicowanie funkcjonalne kory przedruchowej. System przedruchowy boczny jest zaangażowany w ruchy stanowiące bezpośrednią odpowiedź na bodźce z otoczenia, natomiast system przedruchowy przyśrodkowy, strukturalnie odpowiadający dodatkowemu polu ruchowemu (supplementary motor area – SMA), może pełnić zasadniczą funkcję w regulacji świadomej, wolicjonalnej aktywności ruchowej. Omawiane w niniejszym artykule badania eksperymentalne wspierają hipotezę dysocjacji reakcji odruchowych od reakcji dowolnych jako głównego mechanizmu AH; zwracają także uwagę na związek objawu anarchicznej ręki z procesami uwagowymi. Niewykluczone, że kontrola celowej aktywności człowieka (w tym reakcji ruchowych kończyn; nieprawidłowych w przypadku AH) należy do nadrzędnego systemu nadzorującego, modalnie niespecyficznego. Analizowany w niniejszej pracy problem obecnie nie jest zjawiskiem w pełni wyjaśnionym, brak również standardów w zakresie terapii pacjentów doświadczających AH, choć pojawiają się nieliczne opisy prób rehabilitacji tych chorych.

Dodane 01.10.2010

Zastosowanie koncepcji stresu traumatycznego w badaniach dzieci z chorobami nowotworowymi i ich rodziców

Celem artykułu jest przedstawienie psychologicznej problematyki choroby nowotworowej jako wydarzenia traumatycznego. Umożliwia to opis odległych psychologicznych i psychopatologicznych następstw choroby nowotworowej u osób, które same przeszły leczenie, ale także członków ich rodzin. Praca oparta jest na przeglądzie światowej literatury z dziedziny psychoonkologii z ostatniego dziesięciolecia. Przedstawiono rozpowszechnienie PTSD i PTSS w populacji osób, które w dzieciństwie leczyły się z powodu choroby onkologicznej i wśród członków ich rodzin. Pomimo iż liczba przypadków pełnoobjawowego zespołu stresu pourazowego nie jest wyższa niż przeciętna w populacji, uwagę zwraca częste występowanie subklinicznej formy tego zespołu.

Dodane 01.10.2010

Oczekiwania chorych z bólami nowotworowymi i stopień ich zaspokojenia w warunkach opieki paliatywnej

Praca jest kontynuacją badania przeprowadzonego w 1990 r. przez Centrum Onkologii w Warszawie, które stanowiło podstawę opracowania „modelu warszawskiego” opieki paliatywnej. Niniejsze badanie to próba weryfikacji i uzupełnienia pierwotnych tez. W badaniu posłużono się formularzem QLQ-C15-PAL, numeryczno- -analogową skalą oceny bólu i kwestionariuszem oczekiwań pacjenta. Wyniki poddano analizie statystycznej w celu wyodrębnienia istniejących trendów i zależności. Analiza ta przyniosła następujące wnioski: ograniczenie się jedynie do kontroli objawów somatycznych nie jest wystarczające do zapewnienia wysokiej jakości życia pacjenta; główne potrzeby chorych skupiają się w sferze psychospołecznej i dotyczą możliwości kontaktu z najbliższymi, poczucia szacunku i możliwości podejmowania decyzji; do właściwego określenia potrzeb pacjenta niezbędna jest dobra komunikacja między pacjentem i personelem medycznym; ważne jest budowanie prawdziwego obrazu opieki paliatywnej w świadomości społecznej, aby zapobiec powstawaniu wyidealizowanych oczekiwań pacjentów i ich rodzin, które nie są możliwe do zaspokojenia w ramach opieki paliatywnej.

Dodane 28.09.2010

Rola statyn w ostrych zespołach wieńcowych

Na podstawie dostępnych badań wiadomo, że statyny są skutecznymi lekami w profilaktyce pierwotnej i wtórnej choroby wieńcowej, a za mechanizm skuteczności klinicznej tych leków odpowiada zmniejszenie stężenia frakcji LDL cholesterolu (LDL-C). Dane uzyskane w ostatnio przeprowadzonych dużych próbach klinicznych z randomizacją wykazały skuteczność i bezpieczeństwo intensywnego leczenia statynami rozpoczętego w krótkim czasie od wystąpienia ostrego zespołu wieńcowego (ACS) oraz dostarczyły nowych informacji dotyczących mechanizmów działania statyn. Wydaje się, że wczesne korzyści wynikające ze stosowania statyn bardziej wiążą się z zależnymi od dawki, ale niezależnymi od stężenia LDL-C działaniami plejotropowymi, a także ze zmniejszeniem stężenia białka C-reaktywnego (CRP), które jest biomarkerem zapalenia, natomiast korzyści z długoterminowego leczenia zależą od zmniejszenia stężenia zarówno LDL-C, jak i CRP. Dowody uzyskane w najważniejszych próbach klinicznych dotyczących stosowania statyn w ACS potwierdzają kluczową rolę tych leków, a zwłaszcza intensywnego leczenia statynami, w postępowaniu terapeutycznym u pacjentów z ACS.

Dodane 28.09.2010

Projekt sekwencjonowania genomu człowieka – nadzieje i niebezpieczeństwa

W pracy przedstawiono krótką historię projektu sekwencjonowania (odczytania) genomu człowieka (Human Genome Project), jego cele oraz stan realizacji. Omówiono zastosowane strategie badawcze, wyniki oraz korzyści i perspektywy związane z wykorzystaniem efektów prac nad ustaleniem sekwencji genomu człowieka. Rezultatem wieloletnich badań było opublikowanie 15 i 16 lutego 2001 r. przez tygodniki Nature i Science sekwencji blisko 3 mld nukleotydów ludzkiego genomu (ok. 90% całego zapisu). Pełną sekwencję genomu opublikowano w 2004 r. i stwierdzono, że genom człowieka zawiera ok. 22–25 tys. genów kodujących białka. Realizacja projektu przyczyniła się do gwałtownego rozwoju genetyki, genomiki i medycyny molekularnej oraz stworzyła podstawy medycyny spersonalizowanej. Obecnie znane są genomy 13 osób. Rezultaty prac znajdują bezpośrednie zastosowanie w medycynie, pozwalając na poznanie przyczyn chorób oraz opracowanie nowych metod diagnostyki i leczenia.

Dodane 24.09.2010

Genetycznie uwarunkowane zespoły chorobowe związane z przedwczesnym starzeniem

Progerie – zespoły chorobowe objawiające się przedwczesnym starzeniem i prowadzące do przedwczesnego zgonu – stanowią dobry model w poznawaniu przyczyn procesu starzenia się organizmu człowieka. Istnieje wiele genetycznie uwarunkowanych chorób, w których występują objawy progerii. Na podstawie patomechanizmu molekularnego można je podzielić na zespoły chorobowe spowodowane zaburzeniami struktury i funkcji białek otoczki jądrowej (zespół Hutchinsona-Gilforda, Wernera, lipodystrofie), zaburzeniami mechanizmów naprawy DNA (xeroderma pigmentosum, zespół Cockayne’a), zaburzeniami funkcji helikaz – enzymów replikacji i transkrypcji (zespół Wernera, Rothmunda-Thompsona, Blooma, ataxia teleangiectasia), mutacjami genów kompleksu telomerazy (dyskeratosis congenita), mutacjami genów kodujących białka macierzy pozakomórkowej (odmiany zespołu Ehlersa- -Danlosa, cutis laxa) oraz spowodowane aberracjami chromosomowymi (zespół Downa). Znaczny postęp w poznaniu molekularnych przyczyn progerii, jaki nastąpił w ostatnim czasie, przyczynia się do opracowania nowych metod leczenia tych rzadkich schorzeń, do poznania przyczyn fizjologicznego starzenia się człowieka i może zaowocować opracowaniem nowych metod spowalniających ten proces.

Dodane 24.09.2010

Powodzenie terapeutyczne w przypadku toksycznej nekrolizy naskórka o niezwykle ciężkim przebiegu

Toksyczna nekroliza naskórka (toxic epidermal necrolysis – TEN) jest poważną, potencjalnie śmiertelną chorobą, wyzwalaną przeważnie przez leki, którą charakteryzuje rozległe zniszczenie nabłonka wielowarstwowego płaskiego rogowaciejącego z utratą jego integralności. Dotychczas udokumentowano związek między wystąpieniem objawów TEN a ponad 100 różnymi lekami. Sposoby leczenia są przedmiotem wielu kontrowersji wynikających z niemożności przeprowadzenia podwójnie ślepych prób kontrolowanych placebo. W pracy omówiono przypadek dotyczący 26-letniego mężczyzny z zajęciem 100% powierzchni skóry w przebiegu TEN, który został przekazany na oddział specjalistyczny po 7 dniach trwania choroby. Czynnik sprawczy był trudny do ustalenia. Zastosowano leczenie skojarzone w postaci: dużych dawek glikokortykosteroidów, cyklosporyny A i plazmaferez. Mimo bardzo ciężkiego stanu chorego przy przyjęciu, uzyskano sukces terapeutyczny dzięki wczesnemu wdrożeniu leczenia skojarzonego. Zdaniem autorów podstawą powodzenia leczniczego u chorych na TEN jest jak najwcześniejsze wdrożenie intensywnego leczenia ogólnego, obejmującego możliwie najwięcej elementów biorących udział w patomechanizmie tej potencjalnie letalnej choroby.

Dodane 23.09.2010

Algorytmy postępowania w przewlekłej niewydolności serca

Aktualne zalecenia ESC podają nową klasyfikację NS, która uwzględnia objawy kliniczne, czynnik czasu i stopień nasilenia choroby. Obejmuje ona: 1) nowo stwierdzoną NS (NS de novo ) – pierwszy incydent NS, a jej kliniczny przebieg jest szybki albo powolny; 2) przemijającą NS (przejściową NS) – objawy występują w ograniczonym przedziale czasowym (np. zapalenie mięśnia serca przebiegające z objawami NS całkowicie wyleczone, zawał mięśnia serca przebiegający w ostrej fazie z objawami NS, które ustępują po leczeniu reperfuzyjnym); 3) przewlekłą NS – może objawiać się w formie stabilnej lub zdekompensowanej NS.