Wprowadzenie . Erythema dyschromicum perstans (EDP) jest chorobą nabytą, rzadką wśród rasy białej, cechującą się obecnością wykwitów o szaropopielatym zabarwieniu, której etiopatogeneza jest nieznana.

Cel pracy. Przedstawienie 5 własnych przypadków EDP w kontekście opisywanych w piśmiennictwie podobnych jednostek: ashy dermatosis, lichen planus pigmentosus oraz idiopathic eruptive macular pigmentation.

Opis przypadków. Obserwowano 5 pacjentów z przewlekle utrzymującymi się plamistymi przebarwieniami skóry tułowia i kończyn, u 2 z nich wraz z pojawieniem się wykwitów wystąpił delikatny odczyn rumieniowy i świąd skóry. Obraz histopatologiczny u wszystkich badanych chorych był zasadniczo podobny. Głównymi jego cechami były: nietrzymanie barwnika, skąpy naciek zapalny oraz obecność melanofagów w górnych warstwach skóry. W 2 przypadkach obserwowano zmiany zwyrodnieniowe komórek warstwy podstawnej naskórka. Nie stwierdzono odchyleń w pozostałych badaniach dodatkowych. Przebieg choroby był łagodny, a w większości przypadków domniemany czynnik sprawczy miał charakter toksyczny. U 2 pacjentów zmiany ustępowały samoistnie.

Wnioski. Wydaje się, że niewielkie różnice w obrazie histopatologicznym, podobnie jak różnice w zabarwieniu wykwitów, nie są wystarczającym kryterium odróżniającym EDP od ashy dermatosis, lichen planus pigmentosus oraz idiopathic eruptive macular pigmentation i w istocie jednostki te stanowią prawdopodobnie odmiany kliniczne tej samej choroby.