Analogi puryn – azatiopryna i 6-merkaptopuryna – odgrywają coraz większą rolę w indukowaniu i podtrzymywaniu remisji u pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna. Są stosowane w coraz szerszej grupie pacjentów, często w dużych dawkach i przez dłuższy czas. Nie wszystkie jednak aspekty ich wielokierunkowego działania zostały dokładnie poznane. Coraz liczniejsze doniesienia o zwiększającej się liczbie poważnych powikłań septycznych w przebiegu pooperacyjnym u pacjentów leczonych wcześniej analogami puryn budzą niepokój chirurgów i nakazują ponownie zastanowić się nad potencjalnym wpływem tych leków na procesy gojenia i wyniki leczenia operacyjnego. Artykuł przedstawia aktualny stan wiedzy na temat mechanizmów działania analogów puryn, ich wpływu na procesy gojenia oraz potencjalnej roli w generowaniu zwiększonej częstości wystąpienia powikłań pooperacyjnych u osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna.