Wysokie miano przeciwciał antykardiolipinowych jest istotnym czynnikiem ryzyka zawału mięśnia sercowego i śmierci z przyczyn sercowych. Przedstawiamy przypadek 38-letniego chorego z przebytym zawałem mięśnia sercowego w wywiadzie, bez istotnych zmian miażdżycowych w koronarografii, za to z wysokim stężeniem przeciwciał antykardiolipinowych w klasie IgG, u którego w związku z tym rozpoczęto leczenie przeciwkrzepliwe. Następnie, w trakcie 15-miesięcznej obserwacji, nie odnotowano kolejnych zdarzeń sercowych.

Opis przypadku
38-letni chory został przyjęty do szpitala w miejscu zamieszkania po upływie 12 godzin od 4-godzinnego bólu zamostkowego. Na podstawie objawów klinicznych, badania EKG (fala Pardee nad ścianą dolną) i wzrostu enzymów wskaźnikowych (CKMB: 218 U/I, troponina T: 2,0 ng/ml, CPK: 4350 U/l) rozpoznano zawał ściany dolnej mięśnia sercowego. Chory był leczony enoksaparyną, kwasem acetylosalicylowym, klopidogrelem, metoprololem, enalaprilem i atorwastatyną. Został skierowany w trybie planowym na koronarografię. Z czynników ryzyka miażdżycy należy wymienić: wieloletnie palenie papierosów (28 paczkolat), dodatni wywiad rodzinny w kierunku choroby wieńcowej (ojciec przebył pierwszy zawał serca w wieku około 40 lat) oraz hipercholesterolemię. Przy przyjęciu do kliniki, 3 tygodnie po zawale mięśnia sercowego, chory był w stanie ogólnym dobrym. W badaniach laboratoryjnych zwracały uwagę zaburzenia gospodarki lipidowej (cholesterol całkowity 4,74 mmol/l, cholesterol LDL 3,89 mmol/l, cholesterol HDL 1,37 mmol/l, trójglicerydy 0,92 mmol/l). W badaniu EKG widoczne były cechy przebytego zawału ściany dolnej mięśnia sercowego. Badanie echokardiograficzne ujawniło upośledzoną kurczliwość podstawnego i środkowego segmentu ściany tylno-dolnej przy frakcji wyrzutowej lewej komory w około 55%.

W wykonanej koronarografii stwierdzono obecność w tętnicach wieńcowych jedynie przyściennych zmian miażdżycowych o gładkich zarysach oraz nieco zwolniony przepływ. Najprawdopodobniej doszło do pełnej rekanalizacji tętnicy odpowiedzialnej za zawał. Chory został zakwalifikowany do leczenia zachowawczego (kwas acetylosalicylowy, b-adrenolityk, inhibitor konwertazy angiotensyny, antagonista wapnia, statyna).

Oznaczono poziomy przeciwciał antykardiolipinowych. Stężenie przeciwciał w klasie IgM było niskie – 11,7 MPL (wynik ujemny: 0–20 MPL), natomiast przeciwciała w klasie IgG były obecne w bardzo wysokim stężeniu: 91,5 GPL...


Pełna treść artykułu...