Cukrzyca należy do częstych chorób. Ze względu
na powolny rozwój powikłań oraz ogromny udział pacjenta w leczeniu tej choroby, każda forma edukacji i monitorowania potencjalnie stwarza możliwości poprawy wyników leczenia. Praca i związek lekarza
z chorym na cukrzycę charakteryzuje
się gromadzeniem dużej liczby danych o glikemii, diecie oraz trybie życia. Internet, będąc medium uniwersalnym, w znacznym stopniu może wyręczyć lekarzy w edukacji, nadzorze i poradnictwie.




Możliwości wykorzystania sieci w leczeniu cukrzycy podzielić można zasadniczo na 3 elementy: praktyki i edukacji lekarza, edukacji pacjenta oraz monitorowania chorego wraz z telekonsultacjami.
W Internecie obecnych jest wyjątkowo dużo wytycznych diagnostyki i terapii, opublikowanych przez różne organizacje naukowe oraz zespoły ekspertów. Niemal połowę z nich wydano jako osobne publikacje towarzystw, nieco ponad połowę w naukowych czasopismach, a ok. 30 proc. z nich zamieszczono w Internecie [2]. Ułatwia to znacznie dostęp do nich, szczególnie w przypadku braku dostępu do czasopism i specjalnych broszur. Dostęp do sieci, jeśli nawet obecnie nie powszechny, to przynajmniej stwarza szanse na lepszą opiekę nad chorymi z cukrzycą, m.in. poprzez bogate zasoby wiedzy, wytyczne, narzędzia informatyczne pomocne w pracy z chorym na cukrzycę [5]. Przykłady wartościowych zasobów dla lekarzy przedstawiono w dalszej części opracowania. Trzeba jednak zwrócić szczególną uwagę na informację dostępną w sieci, ponieważ nie zawsze jest ona odpowiedniej jakości. Szczególnie nie w pełni zadowalające dane dotyczą zagadnień diety u chorych z cukrzycą [1]. W niniejszym opracowaniu przedstawiono renomowane witryny.
Kolejne zastosowania dotyczą już bardziej zaawansowanych technik telekomunikacyjnych. Przykładowo w Nowej Zelandii połączono już praktyki lekarskie, co pozwala realizować poprzez centralny serwer konsultacje i dostęp lekarzy opieki ambulatoryjnej i stacjonarnej do wzajemnych danych o chorych z cukrzycą. Daje to możliwość wglądu lekarza podstawowej opieki do procesu leczenia szpitalnego i vice versa [3]. W Europie utworzono również program DiabCare (http://www.diabcare.de), zbierający poprzez sieć dane dotyczące cukrzycy z wielu regionów. Zaangażowane osoby wypełniają obszerny, roczny formularz elektroniczny, który posłuży w przyszłości jako wzór do szerokiego wykorzystania [17]. Gromadzone obecnie dane pochodzą z...


Pełna treść artykułu...