Atopowe zapalenie skóry (AZS) jest przewlekłą zapalną dermatozą, u podłoża której leżą zaburzenia genetyczne i immunologiczne. W terapii AZS stosuje się emolienty, miejscowe leki przeciwzapalne, a w ciężkich przypadkach – foto(chemo)terapię lub leki ogólne o działaniu immunosupresyjnym. W ostatnim roku pojawiły się w piśmiennictwie prace dotyczące skuteczności podtrzymującej terapii AZS z zastosowaniem miejscowego takrolimusu, aplikowanego 2 lub 3 razy w tygodniu przez wiele miesięcy. W artykule przedstawiono dostępny stan wiedzy dotyczący tego zagadnienia, poruszono również kontrowersje związane z bezpieczeństwem stosowania miejscowych inhibitorów kalcyneuryny.