Przedrukowano i przetłumaczono z Journal of the European Academy of Dermatology and Venereology 28 (2014) „2014 European guideline on the management of syphilis” s. 1581-1593, Copyright 2014, za zgodą © 2014 European Academy of Dermatology and Venereology.



Wprowadzenie. Kiła pozostaje istotnym problemem zdrowia publicznego w Europie (zarówno w Europie Wschodniej – od lat 90. ubiegłego wieku, jak i w Europie Zachodniej – od końca lat 90. ubiegłego wieku i początku 2000).

Metody. Niniejsze Zalecenia są uaktualnieniem Europejskich zaleceń dotyczących diagnostyki i leczenia kiły z 2008 r. opracowanych przez European Guideline Editorial Board (http://www.iusti.org/regions/Europe/pdf/2013/Editorial_Board.pdf) i EDF Guideline Committee.

Wyniki. Zalecenia zawierają rekomendacje dotyczące diagnostyki i leczenia kiły w Europie. Najważniejsze uaktualnienia to: 1) szersze zastosowanie PCR, badania immunohistochemiczne, subtypowanie czynnika etiologicznego – Treponema pallidum subspecies pallidum, nowe odczyny krętkowe, testy point-of-care (POC) wykrywające przeciwciała swoiste (krętkowe) i nieswoiste, 2) bardziej elastyczne podejście do zastosowania odczynów serologicznych w badaniach przesiewowych (odczyn krętkowy, niekrętkowy lub oba odczyny) i 3) penicylina prokainowa nie jest już leczeniem pierwszego rzutu w żadnym okresie kiły i została zastąpiona przez długo działającą penicylinę benzatynową G (BPG), która jest lekiem z wyboru w kile wczes­nej i kile późnej utajonej.

Wnioski. Kiła jest schorzeniem stosunkowo łatwo wykrywalnym przy zastosowaniu odpowiednich odczynów serologicznych, ale wszystkie wyniki powinny być interpretowane w kontekście danych klinicznych i danych z wywiadu epidemiologicznego. Kiłę można również stosunkowo łatwo wyleczyć, stosując BPG. Kłopoty z dostępnością BPG w wielu krajach europejskich mogą stanowić zagrożenie dla skuteczności działań w celu eradykacji kiły w Europie.