Wstęp

Urazy są nieodłącznym elementem sportów zespołowych w czasach coraz większej aktywności fizycznej. Najpowszechniejsze urazy to złamania kończyn i zwichnięcia stawów. Jednym ze stawów najczęściej ulegających zwichnięciu jest staw ramienny. Do urazu dochodzi w wyniku utraty fizjologicznego połączenia powierzchni stawowych z towarzyszącym uszkodzeniem struktur stawowych. Najczęstszą przyczyną jest upadek na wyprostowaną i odwiedzioną kończynę. Zwichnięciu mogą towarzyszyć również uszkodzenia struktur naczyniowo-nerwowych odpowiadające za częściowe lub całkowite uszkodzenie splotu ramiennego.

Cel pracy

W niniejszej pracy omówiono roczną historię choroby dotychczas zdrowej, uprawiającej sport 16-letniej dziewczynki, która doznała urazu stawu podczas zajęć sportowych.

Wnioski

Zwichnięcie stawu ramiennego z uszkodzeniem splotu ramiennego jest stanem nagłym, wymagającym dokładnej oceny ortopedycznej i neurologicznej. Uszkodzenia w obrębie splotu, jeśli zostały rozpoznane wcześnie, rokują w większości przypadków dobrze i wymagają głównie leczenia niezabiegowego. Możliwie najszybsze odprowadzenie zwichnięcia zmniejsza rozległość uszkodzenia zarówno struktur stawowych, jak i nerwowych. Uszkodzenia splotu wymagają pogłębienia diagnostyki o badanie elektromiograficzne (EMG) i rezonans magnetyczny (NMR) w celu wykluczenia uszkodzeń zmuszających do leczenia operacyjnego.