Streszczenie
1/2016
vol. 1
Leczenie farmakologiczne osteoporozy z wykorzystaniem bisfosfonianów – dla kogo, jakie, jak długo?
Data publikacji online: 2016/04/19
Jeżeli chcesz zacytować ten artykuł w swojej pracy, zrób to tak: Marcinowska-Suchowierska E, Walicka M. Pharmacological therapy of osteoporosis with bisphosphonates – for whom, what kind, and for how long? Reumatologia 2014; 52, 4: 238-246; DOI: 10.5114/reum.2014.44703
Celem leczenia w osteoporozie jest zapobieganie złamaniom kości: pierwszemu u osób, które nie doznały złamania, a następnemu u osób, u których złamanie już wystąpiło.
Leczeniem należy objąć osoby obciążone bezwzględnym ryzykiem złamania w ciągu 10 lat (RB-10) przewyższającym ryzyko populacyjne. Do oszacowania RB-10 (kręgu, bliższego końca kości udowej – b.k.k.u., kości przedramienia, kości ramiennej) u kobiet po menopauzie i mężczyzn powyżej 50. roku życia uprzednio nieleczonych służy rekomendowany przez Światową Organizację Zdrowia (World Health Organization – WHO) algorytm FRAX. W algorytmie tym zintegrowano kliniczne czynniki ryzyka złamań [wiek, płeć, wskaźnik masy ciała (body mass index – BMI), wcześniejsze złamania niskoenergetyczne, złamanie b.k.k.u. u rodziców, aktualne palenie tytoniu, spożywanie alkoholu, stosowanie glikokortykosteroidów (GKS) ≥ 3 miesiące, reumatoidalne zapalenie stawów (RZS)] z gęstością minerału kostnego (bone mineral density – BMD) szyjki kości udowej (femoral neck BMD). Wysokość progu interwencji leczniczej jest ustalana przez różne grupy eksperckie na podstawie danych populacyjnych i uwarunkowań ekonomicznych danego kraju [1].
Według ustaleń polskich autorytetów w dziedzinie osteoporozy wysokie RB-10, tj. powyżej 10%, wymaga zastosowania leczenia farmakologicznego, niezależnie od BMD. Przy średnim zagrożeniu złamaniem (RB-10 pomiędzy 5% a 10%) wynik pomiaru BMD jest konieczny do podjęcia decyzji terapeutycznych. W tej grupie pacjentów obniżona wartość BMD (T-score < –2,5 SD) może bowiem zwiększać ryzyko złamania powyżej 10% i tym samym wskazywać na konieczność leczenia. Prawidłowa wartość BMD nakazuje natomiast podjąć jedynie działania profilaktyczne (zdrowy styl życia, zapobieganie upadkom oraz poprawa...
Pełna treść artykułu
WPROWADZENIE
Osteoporoza to choroba układowa szkieletu charakteryzująca się zwiększonym ryzykiem złamań kości będących następstwem zmniejszenia ich wytrzymałości mechanicznej, uwarunkowanej gęstością mineralną i jakością tkanki kostnej. Klinicznym objawem osteoporozy są złamania niskoenergetyczne, do których dochodzi po niewielkim urazie (upadek z wysokości własnej) oraz złamania samoistne (bez urazu, np. po kichnięciu).Celem leczenia w osteoporozie jest zapobieganie złamaniom kości: pierwszemu u osób, które nie doznały złamania, a następnemu u osób, u których złamanie już wystąpiło.
Leczeniem należy objąć osoby obciążone bezwzględnym ryzykiem złamania w ciągu 10 lat (RB-10) przewyższającym ryzyko populacyjne. Do oszacowania RB-10 (kręgu, bliższego końca kości udowej – b.k.k.u., kości przedramienia, kości ramiennej) u kobiet po menopauzie i mężczyzn powyżej 50. roku życia uprzednio nieleczonych służy rekomendowany przez Światową Organizację Zdrowia (World Health Organization – WHO) algorytm FRAX. W algorytmie tym zintegrowano kliniczne czynniki ryzyka złamań [wiek, płeć, wskaźnik masy ciała (body mass index – BMI), wcześniejsze złamania niskoenergetyczne, złamanie b.k.k.u. u rodziców, aktualne palenie tytoniu, spożywanie alkoholu, stosowanie glikokortykosteroidów (GKS) ≥ 3 miesiące, reumatoidalne zapalenie stawów (RZS)] z gęstością minerału kostnego (bone mineral density – BMD) szyjki kości udowej (femoral neck BMD). Wysokość progu interwencji leczniczej jest ustalana przez różne grupy eksperckie na podstawie danych populacyjnych i uwarunkowań ekonomicznych danego kraju [1].
Według ustaleń polskich autorytetów w dziedzinie osteoporozy wysokie RB-10, tj. powyżej 10%, wymaga zastosowania leczenia farmakologicznego, niezależnie od BMD. Przy średnim zagrożeniu złamaniem (RB-10 pomiędzy 5% a 10%) wynik pomiaru BMD jest konieczny do podjęcia decyzji terapeutycznych. W tej grupie pacjentów obniżona wartość BMD (T-score < –2,5 SD) może bowiem zwiększać ryzyko złamania powyżej 10% i tym samym wskazywać na konieczność leczenia. Prawidłowa wartość BMD nakazuje natomiast podjąć jedynie działania profilaktyczne (zdrowy styl życia, zapobieganie upadkom oraz poprawa...
Pełna treść artykułu