Termedia.pl
 
 
ISSN: 1505-8409
Przewodnik Lekarza/Guide for GPs
Current issue Archive About the journal Supplements Contact Instructions for authors
10/2004
vol. 7
 
Share:
Share:
more
 
 
abstract:

Leczenie zgagi i dyspepsji w praktyce lekarza podstawowej opieki zdrowotnej

Krzysztof Linke

Online publish date: 2005/01/04
View full text
Get citation
ENW
EndNote
BIB
JabRef, Mendeley
RIS
Papers, Reference Manager, RefWorks, Zotero
AMA
APA
Chicago
Harvard
MLA
Vancouver
 
Często spotyka się objawy ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego, takie jak bóle w nadbrzuszu czy też uczucie dyskomfortu również zlokalizowanego w nadbrzuszu. Szacuje się, że dotyczą blisko 20 proc. populacji i występują co najmniej raz w roku, a określa się je jako dyspepsję czynnościową (ang. functional dyspepsia – FD lub też non-ulcer dyspepsia – NUD), czyli inaczej niestrawność. Natomiast zgaga, czyli uczucie palenia w nadbrzuszu i/lub za mostkiem, której towarzyszyć mogą inne objawy, takie jak bóle często zlokalizowane za mostkiem, dotyczy blisko 40 proc. populacji na świecie. W tych przypadkach z reguły rozpoznaje się chorobę refluksową przełyku (gastroesophageal reflux disease – GERD).


Część z tych osób podejmuje próby samodzielnego likwidowania objawów, część natomiast korzysta z konsultacji lekarza pierwszego kontaktu lub też trafia do specjalisty gastroenterologa. Podstawową sprawą w tych przypadkach jest problem postawienia prawidłowej diagnozy, czego efektem jest decyzja o właściwym leczeniu, a w konsekwencji ustąpienie objawów. Niebagatelną sprawą jest również problem kosztów związanych z diagnostyką i terapią takiego chorego. Dlatego też istotna jest ocena stanu zagrożenia zdrowia i życia takiego pacjenta w oparciu o takie dane, jak wywiad i badanie przedmiotowe. Ocena ta bowiem jest podstawą dalszych decyzji lekarza pierwszego kontaktu.
W badaniach Thompsona i wsp. przeprowadzonych u ponad tysiąca chorych z objawami dyspepsji, których poddano badaniom w oparciu o kryteria zaburzeń czynnościowych (kryteria Manninga zmodyfikowane poprzez ustalenia rzymskie), występowały równolegle zarówno objawy dyspepsji, jak i objawy refluksu żołądkowo-przełykowego. W postępowaniu diagnostycznym podstawowe jest jednak zwrócenie uwagi na występowanie objawów alarmowych, które zmuszają do podjęcia diagnostyki szczegółowej przed decyzją o ewentualnych próbach leczenia. Do takich objawów alarmowych zalicza się:
• niewyjaśnioną utratę masy ciała,
• narastające objawy dysfagii (zaburzeń połykania) lub odynofagii (bolesnego połykania),
• nawracające wymioty,
• objawy krwawienia z przewodu pokarmowego,
• wyraźne obciążenie występowaniem nowotworów przewodu pokarmowego.
Blisko 10 proc. chorych zgłaszających się z objawami dysfagii do lekarza pierwszego kontaktu wykazuje objawy alarmowe i ta...


View full text...
Quick links
© 2022 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.