Termedia.pl
 
 
ISSN: 1505-8409
Przewodnik Lekarza/Guide for GPs
Current issue Archive About the journal Supplements Contact Instructions for authors
6/2002
vol. 5
 
Share:
Share:
more
 
 
abstract:

Leki przeciwdepresyjne i zasady ich stosowania

Stanisław Pużyński

Przew Lek, 2002, 5, 6, 10-22
Online publish date: 2003/08/11
View full text
Get citation
ENW
EndNote
BIB
JabRef, Mendeley
RIS
Papers, Reference Manager, RefWorks, Zotero
AMA
APA
Chicago
Harvard
MLA
Vancouver
 


Historia współczesnej farmakoterapii depresji jest stosunkowo krótka – w 2002 r. mija dokładnie 50 lat od pierwszego komunikatu o przeciwdepresyjnym działaniu iproniazydu, leku tuberkulostatycznego (J. Delay i wsp. 1952) oraz pracy Zellera i wsp., poświęconej inhibicyjnemu działaniu tego leku na aktywność monoaminoksydazy (MAO). Za przełomowe wydarzenie należy również uznać publikację R. Kuhna (1957), w której wykazał przeciwdepresyjne działanie imipraminy – pierwszego trójpierścieniowego leku przeciwdepresyjnego (TLPD) oraz prace Cade (1949) oraz Schou (1954), wskazujące na przeciwmaniakalny wpływ soli litu.









Wprowadzenie


W okresie minionego półwiecza zarejestrowano i wprowadzono do lecznictwa kilkadziesiąt związków chemicznych, wykazujących wpływ przeciwdepresyjny, spośród których ok. 30 pozostaje w lekospisach różnych krajów, pozostałe nie sprawdziły się i zostały wycofane z powodu objawów niepożądanych, niekiedy groźnych powikłań.
Wprowadzenie leków przeciwdepresyjnych oraz normotymicznych zrewolucjonizowało możliwości leczenia stanów depresyjnych. Okazało się, że większość chorych może być leczona w warunkach ambulatoryjnych, skróceniu uległ okres utrzymywania się ciężkich zaburzeń w czasie trwania epizodu depresyjnego, pojawiła się realna możliwość zapobiegania nawrotom zaburzeń afektywnych oraz zmniejszenia ryzyka samobójstw wśród chorych dotkniętych depresją. Mimo tych niekwestionowanych osiągnięć – klinicyści wciąż oczekują na nowe, lepsze leki przeciwdepresyjne, w szczególności działające szybciej oraz zapewniające stan pełnej remisji (a nie tylko istotnej poprawy) u większego odsetka leczonych, niż ma to miejsce obecnie.

Jak wspomniano, dotychczasowe osiągnięcia psychofarmakoterapii stanów depresyjnych wiązały się głównie z poszukiwaniami mechanizmów działania leków przeciwdepresyjnych na poziomie synaps NA i 5HT. Zdaniem coraz liczniejszej grupy psychofarmakologów, kontynuowanie tego kierunku badań daje już małe szanse na uzyskanie nowych leków, które spełniałyby oczekiwania klinicystów. Wprowadzane w latach 80. i 90. leki o selektywnym lub prawie selektywnym działaniu, są co prawda lepiej tolerowane, nie działają jednak szybciej niż klasyczne trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne...


View full text...
Quick links
© 2021 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.
PayU - płatności internetowe