Farmakoterapia w Psychiatrii i Neurologii

Streszczenie

1/2024 vol. 40
Opis przypadku

Zatrucie litem w przebiegu stosowania antagonistów receptora angiotensyny II oraz hydrochlorotiazydu. Opis dwóch przypadków

  1. HCP Medical Centre; Centrum Zdrowia Psychicznego HCP
Farmakoterapia w Psychiatrii i Neurologii 2024, 40 (1), 53–60
Data publikacji online: 2024/08/01
Pełna treść artykułu
Confronting perimenopausal women’s knowledge of coronary heart disease with their health behaviours. Controversial role of hormone replacement therapy in the protection of coronary heart disease

Wstęp.

Lit charakteryzuje się stosunkowo wąskim zakresem stężeń terapeutycznych, dlatego istotne podczas terapii jest uwzględnienie interakcji lekowych. Do leków powszechnie stosowanych zwiększających poziom litu we krwi należą m.in. inhibitory konwertazy angiotensyny, antagoniści receptora angiotensyny, tiazydowe leki moczopędne oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne.

Opis przypadku.

Opisano dwa przypadki zatrucia litem, 72-letniej pacjentki leczonej telmisartanem i hydrochlorotiazydem oraz 69-letniej pacjentki przyjmującej olmesartan i hydrochlorotiazyd. W obu przypadkach leki przeciwnadciśnieniowe były stosowane od dłuższego czasu, a przyjmowana dawka nie podlegała modyfikacjom w ostatnim czasie.

Komentarz.

Pacjenci cierpiący na chorobę afektywną dwubiegunową narażeni są na częstsze występowanie chorób towarzyszących, takich jak nadciśnienie tętnicze oraz zespół metaboliczny. Stosowane w tych wskazaniach leki mogą wchodzić w interakcje z litem i zwiększać jego stężenie we krwi aż do poziomu zatrucia. Dotychczas opisano niewiele przypadków zatrucia litem w przebiegu stosowania antagonistów receptora angiotensyny II (sartanów). W niniejszym artykule przedstawiono dwie pacjentki przyjmujące lek z grupy sartanów w połączeniu z hydrochlorotiazydem.

Udostępnij
without publication fees
without publication fees