Podstawowym procesem patogenetycznym w łysieniu androgenowym jest miniaturyzacja mieszków włosowych w okolicach androgenozależnych mediowana przez dwuhydrotestosteron. Diagnostyka różnicowa jest szczególnie złożona u kobiet i obejmuje szerokie spektrum chorób przebiegających z łysieniem niebliznowaciejącym i łysieniem bliznowaciejącym, w tym łysienie telogenowe i łysienie czołowe bliznowaciejące. Podstawowym, dodatkowym badaniem diagnostycznym jest trichoskopia. Łysienie androgenowe jest rejestracyjnym wskazaniem terapeutycznym dla minoksydylu (u kobiet i mężczyzn) oraz finasterydu (u mężczyzn), jednak piśmiennictwo medyczne wskazuje na znacząco szersze możliwości terapeutyczne. W pracy przedstawiono rekomendowane algorytmy postępowania terapeutycznego u kobiet i mężczyzn z łysieniem androgenowym.