Nadciśnienie tętnicze w codziennej praktyce

Nadciśnienie tętnicze jest przewlekłym schorzeniem układu sercowo-naczyniowego charakteryzującym się stale lub okresowo podwyższonymi wartościami ciśnienia tętniczego krwi, co przekłada się na większe ryzyko hospitalizacji, zawału serca, udaru mózgu i wyższą śmiertelność [1, 2]. W ostatnio opublikowanym stanowisku Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego nadciś­nienie tętnicze jest wskazane jako najważniejszy globalny czynnik ryzyka zgonu (według raportu Global Burden of Disease 2021 odpowiadało za ok. 11 mln zgonów rocznie).

Mimo szerokiej dostępności leków hipotensyjnych i coraz większej świadomości pacjentów odsetek chorych na nadciśnienie tętnicze osiągających cel terapeutyczny pozostaje nadal niezadowalający (ryc. 1).

Ogólną definicję oraz podział nadciśnienia tętniczego zaprezentowano na rycinie 2.

Nadciśnienie tętnicze źle kontrolowane to ciśnienie tętnicze krwi powyżej celu terapii niezależnie od jej rodzaju, przy złej adherencji albo przy pomiarze ciśnienia tętniczego tylko podczas wizyty w gabinecie lekarskim. Niektóre towarzystwa naukowe skłaniają się w kierunku wcześniejszej interwencji i niższych celów terapeutycznych, a przy wysokim ryzyku i dobrej tolerancji leczenia z celem poniżej 130/80 mm Hg. Niezależnie od towarzystwa naukowego do leków pierwszego rzutu zaliczane są: inhibitory ACE lub antagoniści receptora AT1 dla angiotensyny II, antagoniści wapnia i/lub diuretyki tiazydowe [3]. Modyfikacja stylu życia oraz leczenie skojarzone, najlepiej z zastosowaniem tabletek złożonych (single-pill combinations – SPC), pozostają fundamentem terapii hipotensyjnej. Zalecany schemat postępowania w celu osiągnięcia docelowych wartości ciśnienia tętniczego krwi zaprezentowano na rycinie 3.

Nadciśnienie tętnicze oporne według wytycznych Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego z 2024 r. to wartości ciśnienia tętniczego powyżej celu mimo przyjmowania optymalnych dawek trzech leków z różnych klas, w tym diuretyku, potwierdzone całodobowym (najczęściej 24-godzinnym) nieinwazyjnym monitorowaniem ciśnienia tętniczego krwi (ambulatory blood pressure monitoring – ABPM) lub pomiarami domowymi. Przed rozpoznaniem tzw. oporności trzeba wykluczyć efekt białego fartucha, brak przyjmowania zaleconych leków (zgodnie z wytycznymi) oraz przyczynę wtórną, np. hiperaldosteronizm pierwotny. Po wykluczeniu powyższych przyczyn prawdziwe oporne...


View full text