Wstęp: Stres oksydacyjny to stan, w którym dochodzi do zwiększonej aktywności wolnych rodników tlenowych. Zaburzenie równowagi znacznego stopnia między układem utleniaczy i antyutleniaczy może prowadzić do nieodwracalnych zmian w organizmie oraz przyczyniać się do uszkodzenia tkanek w różnych stanach chorobowych. Wolne rodniki (WR) to atomy lub cząsteczki mające na swoim ostatnim orbitalu jeden lub kilka wolnych (niesparowanych) elektronów, co czyni je cząstkami bardzo reaktywnymi. Powstają w procesach homologicznego rozrywania wiązań w cząsteczkach związków chemicznych lub w wyniku przenoszenia elektronów. Wchodzą one w reakcje z DNA, lipidami, węglowodanami i białkami, powodując zmiany ich budowy i funkcji wskutek przejęcia elektronu.
Cel: Oznaczenie stężenia wybranych parametrów stresu oksydacyjnego (dialdehyd malonowy – MDA, anionorodnik ponadtlenkowy, tlenek azotu – NO) u dzieci i młodzieży chorych na przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka i/lub dwunastnicy z zakażeniem Helicobacter pylori lub bez zakażenia.
Materiał i metody: Do badania zakwalifikowano grupę 114 pacjentów w wieku 10–18 lat (średnia 14,8 roku). Badanych podzielono na następujące grupy: I – dzieci i młodzież chorzy na przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka i/lub dwunastnicy oraz ze współistniejącym zakażeniem H. pylori (n=23), II – dzieci i młodzież chorzy na przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka i/lub dwunastnicy bez współistniejącego zakażenia H. pylori (n=24), III – grupa porównawcza – dzieci i młodzież, u których wykluczono powyższe stany chorobowe oraz inne choroby przewlekłe, bez cech ostrego stanu zapalnego (n=67).
Wyniki: Nie stwierdzono istotnych statystycznie różnic między grupami badanymi a grupą kontrolną w zakresie stężeń czynników prooksydacyjnych.
Wnioski: Na podstawie uzyskanych wyników badań wydaje się, że czynniki prooksydacyjne nie odgrywają istotnej roli w patogenezie przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka i/lub dwunastnicy z zakażeniem H. pylori lub bez zakażenia u dzieci i młodzieży. W związku z rozbieżnościami wyników prac innych autorów oraz badań własnych istnieje konieczność prowadzenia dalszych studiów w tym kierunku.