Streszczenie
4/2017
vol. 104
Artykuł przeglądowy
Od chemioterapii do onkowirusów – nowoczesne metody leczenia czerniaka przerzutowego
Dermatol Rev/Przegl Dermatol 2017, 104, 396-410
Data publikacji online: 2017/09/15
Czerniak wywodzi się z komórek neuroektodermalnych, znanych jako melanocyty. Ostatnie badania wskazują niepokojącą tendencję wzrostową rocznej liczby zachorowań w Polsce i na świecie. Mimo małego odsetka zachorowań na tle pozostałych nowotworów, czerniak rozwija się bardzo dynamicznie, co powoduje, że w krótkim czasie choroba osiąga zaawansowany stopień. Ważnym zagadnieniem staje się w tej sytuacji skuteczna terapia czerniaka. Początki leczenia sięgają dakarbazyny, leku cyto-
toksycznego, który pozwalał uzyskać odpowiedź kliniczną jedynie u ok. 15% chorych. Przełom stanowiły terapia molekularna oraz immunoterapia, gdzie głośno było o inhibitorach BRAF czy też ipilimumabie, niedawno ogłoszonym osiągnięciem dekady. Nauka wciąż zaskakuje nowymi osiągnięciami w medycynie, czego przykładem jest onkolityczna terapia atenuowanymi wirusami. Talimogen (T-VEC) jest pierwszym tego typu lekiem, zatwierdzonym w leczeniu nieoperacyjnego czerniaka. Wciąż trwają badania nad jego terapeutycznymi możliwościami.
toksycznego, który pozwalał uzyskać odpowiedź kliniczną jedynie u ok. 15% chorych. Przełom stanowiły terapia molekularna oraz immunoterapia, gdzie głośno było o inhibitorach BRAF czy też ipilimumabie, niedawno ogłoszonym osiągnięciem dekady. Nauka wciąż zaskakuje nowymi osiągnięciami w medycynie, czego przykładem jest onkolityczna terapia atenuowanymi wirusami. Talimogen (T-VEC) jest pierwszym tego typu lekiem, zatwierdzonym w leczeniu nieoperacyjnego czerniaka. Wciąż trwają badania nad jego terapeutycznymi możliwościami.
Słowa kluczowe
czerniak, oporność, ipilimumab, inhibitory BRAF, talimogen
Dostępne w
Zintergrowane z


