Zaburzeniom endokrynologicznym często towarzyszy szeroki zakres zmian skórnych. W nadczynności tarczycy obserwujemy utratę włosów, obrzęk przedgoleniowy i odwarstwienie płytki paznokciowej lub – jak w przypadku niedoboru hormonów – uogólniony obrzęk śluzowaty skóry, która staje się zimna i blada. Pierwotna nadczynność przytarczyc objawia się świądem, obecnością przewlekłej pokrzywki lub odkładaniem bezpostaciowych soli wapnia. W niedoczynności przytarczyc skóra jest sucha, natomiast paznokcie są bardzo kruche. Zmiany skórne w cukrzycy obejmują między innymi obumieranie tłuszczowate, ziarniniaka obrączkowatego, obrzęk cukrzycowy twardzinopodobny oraz rogowacenie ciemne. Nadczynność przysadki często objawia się jako akromegalia z przerostem tkanek miękkich, pogrubieniem rysów twarzy oraz nadmiernym owłosieniem. Skóra w początkowym okresie niedoczynności przysadki sprawia wrażenie obrzękniętej, jest bladożółta i tłusta, a w miarę progresji zaburzeń staje się alabastrowa i sucha. Charakterystyczne cechy zespołu Cushinga to centralna otyłość, księżycowata twarz, bawoli kark oraz rozstępy. W chorobie Addisona obserwujemy przebarwienia. Hiperandrogenizm u kobiet powoduje trądzik, hirsutyzm oraz wirylizację.