Choroba Leśniowskiego-Crohna (CD) jest schorzeniem zapalnym dotyczącym każdego odcinka przewodu pokarmowego – od jamy ustnej aż do odbytu. Należy do grupy nieswoistych zapaleń jelit o niewyjaśnionej etiologii. Częstość występowania tej choroby jest większa w krajach rozwiniętych. Zwraca się uwagę na zwiększoną zachorowalność w ostatnim okresie, co zapewne wiąże się z rozwojem gospodarczym i zmianą sposobu żywienia. Poza objawami z przewodu pokarmowego występują również objawy z innych narządów, w tym skóry. Skórne objawy stwierdza się u 14–44% pacjentów z CD. Można je podzielić na swoiste i reaktywne zmiany skórne oraz zmiany skórne w przebiegu zaburzeń odżywiania i wchłaniania. Najczęstsze zmiany swoiste to okołoodbytnicze szczeliny, przetoki i ropnie powstałe przez bezpośrednie szerzenie się choroby z jelit, które stanowią do 68% zmian skórnych w tej chorobie. Do innych, bardzo częstych reaktywnych zmian skórnych należą: rumień guzowaty – obserwowany u około 8% pacjentów z CD, piodermia zgorzelinowa – u około 1–2%, łuszczyca – u około 10%, wtórna uogólniona amyloidoza – u około 6%. Jedną ze swoistych zmian skórnych jest pozajelitowa skórna CD. Jest to jedna z najrzadszych manifestacji skórnych CD, mało poznana i rzadko opisywana. Przyjmuje ona bardzo różny obraz kliniczny (grudki, nacieki, guzki, owrzodzenia) i może pojawić się w różnej lokalizacji. Pozajelitowa skórna CD objawia się nieserowaciejącymi ziarniniakami w skórze i w tkance podskórnej, które nie szerzą się przez ciągłość z przewodu pokarmowego.