Wprowadzenie

Celem badania było sprawdzenie, czy kobiety pochodzące z rodzin z problemem alko­holowym różnią się pod względem przebaczenia dyspozycyjnego, zaangażowania inter­personalnego oraz motywacji rodzicielskiej od kobiet, których rodzice nie byli uzależnieni od alkoholu, a także czy między tymi zmiennymi występują istotne zależności.

Materiał i metody

W badaniu wzięło udział 300 kobiet w wieku od 20 do 40 lat, podzielonych na dwie równe grupy (n = 150). Zastosowano Heartlandzką Skalę Przebaczenia (HFS), Kwestionariusz Zaangażowania Interpersonalnego (CI) oraz Kwestionariusz Motywów Rodzicielskich (CBQ).

Wyniki

Stwierdzono, że kobiety pochodzące z rodzin z problemem alkoholowym charakteryzo­wały się istotnie niższym poziomem zaangażowania
inter­personalnego, zwłaszcza w obszarze więzi emocjonalnej i troski o samopoczucie partnera. Wbrew oczekiwaniom, między grupami nie odno­towano istotnych różnic w zakresie motywacji rodzicielskiej. Przebaczenie dyspozycyjne dodatnio korelowało z zaangażowaniem interpersonalnym i jego wymiarami, co sugeruje, że przebaczenie może sprzyjać zdolności do bliskości emocjonalnej i zaan­gażowania w relacjach intymnych.

Omówienie

Wyniki podkreślają rolę przebaczenia jako czynnika chroniącego, wspierającego funkcjonowanie relacyjne kobiet z rodzin z problemem alkoholowym. Nie potwierdzono związku między przebaczeniem a motywacją rodzicielską.

Wnioski

Przebaczenie – szczególnie sobie i trudnym sytuacjom – może stanowić zasób terapeutyczny sprzyjający dojrzałości emocjonalnej, stabilności relacji i zdolności do budowania zdrowych więzi interpersonalnych.