Wprowadzenie. Rogowacenie mieszkowe zanikowe twarzy (keratosis pilaris atrophicans faciei – KPAF), zwane także ulerythema ophryogenes, jest rzadką, dziedziczną chorobą skóry związaną z procesem nadmiernej keratynizacji ujść mieszków włosowych. Dermatoza ta charakteryzuje się występowaniem przymieszkowych grudek oraz zaczerwie-

nieniem skóry okolicy nadoczodołowej, rzadziej policzków i czoła z wtórną stopniową atrofią mieszków i trwałą utratą zewnętrznej części brwi. Rogowacenie mieszkowe zanikowe twarzy zazwyczaj rozpoczyna się w okresie niemowlęcym. Postęp choroby samoistnie zatrzymuje się po okresie dojrzewania.

Cel pracy. Przedstawienie przypadku chorej na KPAF, u której choroba rozpoczęła się w 34. roku życia.

Opis przypadku. Kobieta 43-letnia zgłosiła się do poradni dermatologicznej z powodu występujących od 9 lat zmian skórnych o charakterze drobnogrudkowym, zlokalizowanych symetrycznie w obrębie policzków oraz utraty 1/3 zewnętrznej części obu brwi. Na podstawie charakterystycznego obrazu klinicznego rozpoznano KPAF.

Wnioski. Rogowacenie mieszkowe zanikowe twarzy jest rzadką chorobą skóry o łagodnym przebiegu, stanowiącą diagnostyczny i terapeutyczny problem.