Łuszczyca jest przewlekłą chorobą cechującą się łagodną proliferacją komórek naskórka. Istotą procesu są nadmierne podziały keratynocytów w warstwie podstawnej, przyspieszony i nieprawidłowy cykl ich dojrzewania oraz nasilenie angiogenezy. Jednym z czynników, na którego rolę w patogenezie łuszczycy zwraca się ostatnio uwagę, jest naskórkowy czynnik wzrostu (ang. epidermal growth factor - EGF). Reguluje on wzrost komórek, pobudza ich proliferację i różnicowanie poprzez łączenie się z receptorem EGF (ang. epidermal growth factor receptor - EGFR). W aktywnych zmianach łuszczycowych obserwuje sie wzrost zagęszczenia EGFR, równomiernie we wszystkich warstwach naskórka. Zablokowanie przeciwciałem monoklonalnym EGFR hamuje proliferację komórek naskórka. Przedstawione w niniejszej pracy dane potwierdzają znaczenie EGF w organizmie człowieka i patogenezie chorób skóry, wskazując przy tym na celowość pogłębienia badań nad jego rolą w łuszczycy.