Celem pracy było wyznaczenie miejsca wad rozwojowych na tle innych przyczyn umieralności noworodków i niemowląt na terenie Pomorza Środkowego na podstawie retrospektywnej analizy danych z lat 1983–1997.

Przedstawiono analizę udziału wad rozwojowych w umieralności dzieci do 1 roku życia na podstawie danych dotyczących 2 027 zgonów noworodków i niemowląt. Małe wady oraz anomalie rozwojowe, niestanowiące zagrożenia życia nie były brane pod uwagę. Dokonano analizy oraz porównano liczby zgonów noworodków i niemowląt z powodu wad rozwojowych, wcześniactwa, infekcji, urazów okołoporodowych oraz zespołu zaburzeń oddychania w kolejnych latach obserwacji. Przeanalizowano rodzaje wad wrodzonych będących przyczyną zgonów.



Wyniki

Na tle malejącej liczby porodów: od 8 859 w 1983 r. do 5 394 w 1998 r. obserwowano istotny statystycznie spadek umieralności ogólnej noworodków i niemowląt w analizowanym okresie. Na przestrzeni lat 1983–1997 wady rozwojowe jako przyczyny zgonów noworodków i niemowląt przesunęły się z III miejsca (16 proc.) po infekcjach (26 proc.) i zespole zaburzeń oddychania (21 proc.) na I miejsce (34 proc.) przed wcześniactwem (17 proc.) i ZZO (16 proc.). Główną przyczyną zgonów u dzieci do 1. roku życia na terenie Pomorza Środkowego w latach 1987–1997 były wady serca (41 proc.).



Wnioski

1. Wady rozwojowe stanowiły główną przyczynę zgonów noworodków i niemowląt na tle malejącej liczby porodów i malejącego wskaźnika umieralności ogólnej na terenie Pomorza Środkowego w latach 1983–1998.

2. Częstość występowania zgonów z powodu wad wrodzonych u noworodków i niemowląt w analizowanym materiale była porównywalna z danymi ośrodków krajowych i zagranicznych, w tym obszarów uprzemysłowionych.

3. Główną przyczyną zgonów u dzieci do 1. roku życia na terenie Pomorza Środkowego w latach 1987–1997 były wady serca (41 proc.).