Rogowacenie słoneczne, odmiana raka kolczystokomórkowego in situ, charakteryzuje się występowaniem hiperkeratotycznych ognisk na podłożu skóry uszkodzonej promieniowaniem ultrafioletowym. Zwykle występuje kilka do kilkunastu ognisk rogowacenia słonecznego, rzadziej obecna jest pojedyncza zmiana chorobowa. Wybór sposobu leczenia zależy od liczby, wielkości, czasu trwania i lokalizacji wykwitów. W niniejszej pracy omówiono możliwości leczenia skojarzonego rogowacenia słonecznego oraz obszaru zagrożenia nowotworowego z wykorzystaniem terapii fotodynamicznej w połączeniu z laseroterapią, lekami miejscowymi (imikwimod, 5-fluorouracyl, diklofenak, retinoidy miejscowe, mebutynian ingenolu, kalcypotriol) oraz mikronakłuciami. Leczenie skojarzone warto rozważyć w przypadku licznych hiperkeratotycznych ognisk chorobowych, zwłaszcza w lokalizacjach trudno poddających się leczeniu. U wszystkich osób z rogowaceniem słonecznym konieczna jest skuteczna fotoprotekcja.