Postęp, jaki dokonał się w diagnostyce i leczeniu cukrzycy typu 2, nie wyeliminował do końca zwiększonego ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Przyczyny tego zjawiska upatruje się m.in. w nieskutecznym leczeniu aterogennej dyslipidemii. Głównym celem ramienia lipidowego badania ACCORD była ocena wpływu terapii skojarzonej simwastatyną i fenofibratem na częstość występowania zdarzeń wieńcowych u pacjentów z cukrzycą typu 2 z grupy wysokiego ryzyka. W całej badanej populacji chorych nie wykazano, aby dodanie fenofibratu do terapii statyną przyniosło wymierne korzyści kliniczne. Natomiast w podgrupie pacjentów z niskim stężeniem cholesterolu HDL (HDL-C < 34 mg/dl) i podwyższonym stężeniem trójglicerydów (TG > 204 mg/dl) leczenie skojarzone spowodowało istotne, o dalsze 31% (w porównaniu z monoterapią statyną), obniżenie ryzyka sercowo-naczyniowego. Wyniki ramienia lipidowego badania ACCORD są dowodem na to, że w przypadku aterogennej dyslipidemii należy leczyć wszystkie odchylenia parametrów lipidowych, a terapia skojarzona simwastatyną i fenofibratem jest skuteczna i bezpieczna.