Termedia.pl
 
 
ISSN: 1505-8409
Przewodnik Lekarza/Guide for GPs
Current issue Archive About the journal Supplements Contact Instructions for authors
6/2002
vol. 5
 
Share:
Share:
more
 
 
abstract:

Zaburzenia oddychania w czasie snu

Jan Zieliński

Przew Lek, 2002, 5, 6, 44-50
Online publish date: 2003/08/12
View full text
Get citation
ENW
EndNote
BIB
JabRef, Mendeley
RIS
Papers, Reference Manager, RefWorks, Zotero
AMA
APA
Chicago
Harvard
MLA
Vancouver
 


Sen jest stanem, w którym człowiek spędza ponad 1/4 życia. Sen jest dla życia niezbędny. Szczury pozbawione snu giną w ciągu kilku tygodni. Ludzie pozbawieni snu reagują narastającymi zaburzeniami funkcji poznawczych przy zachowanej sprawności fizycznej.



Rola snu dla prawidłowego funkcjonowania organizmu jest słabo poznana. Jedną z proponowanych hipotez jest teoria, że sen służy odbudowaniu równowagi metabolicznej na poziomie łączy w centralnym układzie nerwowych. Neurony czynne w ciągu dnia obniżają swą aktywność w czasie snu, umożliwiając synapsom przywrócenie potrzebnej dla normalnego funkcjonowania równowagi przekaźników [1].






Przeciętny człowiek potrzebuje od 7 do 8 godz. snu dziennie. Społeczeństwa najbardziej rozwiniętych krajów świata śpią zbyt krótko [2]. Polacy śpią przeciętnie w dni robocze 7,1 godz., a w dni wolne od pracy 8,1 godz. [3]. Uważa się, że w dłuższych okresach powinno się spać nie krócej niż 6,5 godz./dobę. Skracanie snu poniżej tej granicy powoduje obniżenie funkcji poznawczych i szybkości wykonywania zadań [4]. Wydłużanie snu powyżej 8 godz. nie poprawia sprawności intelektualnej.

Stan czuwania i snu jest regulowany dwoma procesami. Proces C (dobowy) jest regulowany przez dobowy zegar mieszczący się w jądrze suprachiasmatycznym i działa w 24-godzinnym cyklu. Na ten główny proces nakłada się drugi, homeostatyczny proces, oznaczony literą S, sterowany długością i jakością snu poprzedniej nocy. Nakładanie się tych procesów powoduje 2 okresy zwiększonej senności, po południu (godz. 14–16) i w nocy.



Fazy i architektura snu


Sen nie jest zjawiskiem jednorodnym. Na podstawie całonocnych badań elektroencefalograficznych ustalono, że sen składa się z dwóch faz, które za nazewnictwem angielskim, przyjęło się określać fazą REM (rapid eye movement – szybkich ruchów gałek ocznych) oraz fazą non-REM (non-rapid eye movement – wolnych ruchów gałek ocznych). Faza non-REM składa się z czterech stadiów, które oznacza się cyframi 1–4. Stadium pierwsze i drugie są snem płytkim, a trzecie i czwarte snem głębokim (wolnofalowym). Każde ze stadiów snu non-REM i REM charakteryzuje się odpowiednim typem fal EEG, sen REM cechuje spadek napięcia mięśni...


View full text...
Quick links
© 2021 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.
PayU - płatności internetowe