Termedia.pl
 
 
ISSN: 1505-8409
Przewodnik Lekarza/Guide for GPs
Current issue Archive About the journal Supplements Contact Instructions for authors
8/2002
vol. 5
 
Share:
Share:
more
 
 
abstract:

Zakażenia drożdżakowe sromu i pochwy - leczenie

Roman Nowicki

Przew Lek 2002, 5, 8, 93-87
Online publish date: 2003/08/20
View full text
Get citation
ENW
EndNote
BIB
JabRef, Mendeley
RIS
Papers, Reference Manager, RefWorks, Zotero
AMA
APA
Chicago
Harvard
MLA
Vancouver
 



Jeszcze do niedawna grzyby drożdżopodobne były traktowane jako drobnoustroje bez większego znaczenia. Stały wzrost zakażeń wywoływanych przez grzyby drożdżopodobne wiąże się ściśle z brakami fachowego wykształcenia lekarzy w zakresie wczesnego rozpoznawania oraz leczenia tych grzybic. Kandydoza sromu i pochwy to jedyne zakażenie grzybicze, które może być przenoszone drogą płciową. Stanowi ok. 23–30 proc. infekcji narządu rodnego. Bezobjawowa kolonizacja obecna jest u 5–55 proc. zdrowych dorosłych kobiet. Do rozwoju zmian klinicznych usposabiają najczęściej: cukrzyca, ciąża, otyłość, nowotwory, awitaminoza, długotrwała kuracja antybiotykami, kortykosteroidami lub preparatami immunosupresyjnymi. Drożdżaki, nawet w ciąży, nie powinny być zaliczane do prawidłowego środowiska pochwy. Noworodki urodzone przez matki chorujące na drożdżycę narządów płciowych narażone są na ryzyko rozwoju tzw. pleśniawek jamy ustnej. U mężczyzn mających stosunki płciowe z zakażonymi kobietami często występują dodatnie posiewy moczu i/lub zapalenie cewki moczowej, żołędzi i napletka.







Przez wiele lat klinicyści dzielili pacjentki z drożdżycą pochwy na 2 grupy: bezobjawowe nosicielki Icandida (brak objawów, dodatni wynik hodowli) i pacjentki z objawami infekcji Candida vaginitis. Obecnie pojęcie vulvovaginal candidosis (VVC) zastąpiło te dwie różne jednostki. Termin ten wprowadzono w celu podkreślenia znaczenia vulvar, często dominującego składnika infekcji objawowej (fot. 1.) [1]. W ostatnich latach obserwuje się znaczny wzrost zarówno objawowej, jak i bezobjawowej VVC [2]. Szczyt zachorowań na VVC przypada na wiek pomiędzy 16. a 30. rokiem życia, co odpowiada okresowi wysokiej aktywności seksualnej [1, 3].


Patogeneza


Najważniejszym patogenem VVC jest Candida albicans (fot. 2.) [4–7]. Komórki C. albicans mogą wytwarzać komórki pączkujące, pseudostrzępki i prawdziwe strzępki (fot. 3.). Ta zdolność do jednoczesnego występowania w kilku formach morfologicznych określana jest mianem polimorfizmu. Pomimo iż strzępki produkowane są podczas inwazji tkankowej, drożdże bez strzępek mogą także występować w ogniskach chorobowych, szczególnie w infekcjach wywoływanych przez inne niż C. albicans...


View full text...
Quick links
© 2021 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.
PayU - płatności internetowe