Abstract
4/2001
vol. 4
Zastosowanie morfiny o kontrolowanym uwalnianiu w leczeniu bólu nowotworowego
Przew Lek 2001, 4, 4, 50-57
Online publish date: 2003/09/04
Postępowanie przeciwbólowe stanowi bardzo istotną część całościowej opieki nad pacjentem z chorobą nowotworową. Stały postęp farmakoterapii bólu nowotworowego prowadzi do uzyskania możliwie najlepszej analgezji oraz zmniejszenia częstości występowania i natężenia objawów ubocznych oraz poprawy jakości życia chorego. Jednym ze sposobów uzyskania wysokiej skuteczności i wygody leczenia przeciwbólowego, u chorych z silnym bólem nowotworowym jest zastosowanie preparatów morfiny o kontrolowanym uwalnianiu. W artykule omówiono podstawowe zasady stosowania, farmakokinetyki i wyniki badań klinicznych, podczas podawania morfiny o kontrolowanym uwalnianiu w leczeniu bólu nowotworowego.
Wstęp
U większości chorych z bólem nowotworowym skuteczne uśmierzenie dolegliwości można uzyskać dzięki podawaniu analgetyków opioidowych wraz z odpowiednimi adjuwantami analgetycznymi (koanalgetykami), w zależności od rodzaju bólu [1–6]. Morfina należy do najczęściej stosowanych silnych analgetyków opioidowych w leczeniu bólu nowotworowego. Wiele danych wskazuje na to, że na skutek opioidofobii, czyli nieuzasadnionych obaw o wywołanie uzależnienia psychicznego (narkomanii), depresji oddechowej oraz błędnego przekonania, iż lek należy stosować tylko u pacjentów umierających, ten cenny analgetyk opioidowy jest przez wielu lekarzy zalecany zbyt późno lub w ogóle nie jest stosowany (podawania morfiny wymaga ok. 70 proc. chorych z bólem nowotworowym). Do często spotykanych błędów należy niewłaściwe dawkowanie morfiny (w zbyt niskich dawkach, za długich odstępach czasowych lub podawanie tylko w razie potrzeby). Wspomniane problemy są przyczyną niepotrzebnych cierpień wielu chorych.
Podstawowe zasady
stosowania morfiny
Stosowanie morfiny u chorych z bólem nowotworowym opiera się na następujących zasadach:
- lek jest podawany drogą doustną (jeżeli jest to możliwe),
- morfinę podaje się w regularnych odstępach czasu – wg zegara – zazwyczaj co 4 godz. – roztwór wodny lub tabletki o natychmiastowym uwalnianiu (w 2001 r. planowane jest wprowadzenie tabletek siarczanu morfiny Sevredol o natychmiastowym uwalnianiu) lub co 12 godz. (tabletki o przedłużonym działaniu),
- dawka leku jest dobierana indywidualnie dla każdego chorego (nie ma dawek...
Pełna treść artykułu...
Integrated with