Marzena Demska - artykuły i informacje

Dodane 27.11.2010

Kontrowersje na temat suplementacji długołańcuchowych wielonienasyconych kwasów tłuszczowych (LC-PUFA) w mieszankach dla niemowląt

LC-PUFA odgrywają znaczącą rolę w dojrzewaniu układu nerwowego. Dzieci karmione naturalnie otrzymują LC-PUFA z mlekiem matki. Standardowe mieszanki dla niemowląt nie zawierają tych kwasów tłuszczowych. Wyniki badań na temat suplementacji mieszanek w LC-PUFA są niejednoznaczne, jednak coraz więcej autorów dowodzi jej korzystnego wpływu na rozwój dzieci. Nie ma jednak jednoznacznych wytycznych co do tego, jakie grupy dzieci należy objąć suplementacją, które kwasy tłuszczowe suplementować, w jakich stężeniach, proporcjach i jak długo powinna suplementacja trwać.

Dodane 27.11.2010

Zakażenie pałeczkami Salmonella u dzieci – doświadczenia własne

Cel pracy: Analiza obrazu klinicznego zakażenia pałeczkami z rodzaju Salmonella spp. u dzieci w różnych grupach wiekowych. Materiał i metody: Badaniem retrospektywnym objęto 36 dzieci od l,5 miesiąca do 17 lat (średnio 7,91±5,92 lat) hospitalizowanych w klinice w latach 2003–2005, u których na podstawie trzykrotnego badania bakteriologicznego kału i/lub badania serologicznego (odczyn Widala) rozpoznano zakażenie Salmonella spp. Wyodrębniono dwie grupy wiekowe: DM (dzieci młodsze, tzn. poniżej 4. roku życia) – 10 pacjentów i DS (dzieci starsze – od 4. do 18. roku życia) – 26 pacjentów. Wyniki: Dodatni wynik badania bakteriologicznego kału uzyskano u 13 (DM – 8/10, DS – 5/20) chorych, zaś odczynu serologicznego u 26 (DM – 3/8, DS – 23/25) pacjentów. W grupie DM dominowała ostra biegunka (5/10), patologiczne domieszki w stolcu (6/10), wymioty (6/10) i gorączka (6/10). W grupie DS objawy miały charakter przewlekły: bóle brzucha trwające powyżej 3 miesięcy (14/26) i biegunka powyżej 14 dni (9/26). Średni czas trwania bólów brzucha był w grupie DS istotnie statystycznie dłuższy w porównaniu z grupą DM (93,91±93,66 dni vs 15,43±30,33 dni; p<0,001). U żadnego niemowlęcia karmienie naturalne nie stanowiło wyłącznego sposobu żywienia. Wnioski: 1. U dzieci do 3. roku życia salmonelloza ma częściej charakter typowy, a o rozpoznaniu decyduje dodatni wynik badania bakteriologicznego. 2. Zakażenie pałeczką Salmonella może być przyczyną przewlekłych objawów dyspeptycznych u dzieci powyżej 3. roku życia, a w diagnostyce różnicowej najbardziej pomocne jest badanie serologiczne.

Dodane 27.11.2010

Choroba Leśniowskiego-Crohna u dzieci i młodzieży – obserwacje własne

Choroba Leśniowskiego-Crohna jest coraz częściej rozpoznawana u dzieci i młodzieży. Objawy kliniczne zależą od lokalizacji, rozległości i stopnia zaawansowania w przewodzie pokarmowym i są mniej charakterystyczne niż w colitis ulcerosa. Cel pracy: Analiza obrazu klinicznego choroby Leśniowskiego-Crohna u dzieci i młodzieży. Materiał i metody: Przeanalizowano dokumentację medyczną 22 pacjentów (dzieci i młodzieży), u których rozpoznano chorobę Leśniowskiego-Crohna, opierając się na kryteriach klinicznych, endoskopowych, radiologicznych i histologicznych. Większość (63,6%) pacjentów stanowiły dzieci (głównie chłopcy) z aglomeracji mających powyżej 100 tys. mieszkańców (54,5%). Średni wiek pacjentów w momencie rozpoznania wynosił 12,8 lat (od 5 do 18 lat). Wyniki: Przed rozpoznaniem objawy występowały u badanych od miesiąca do 48 miesięcy (średnio 11 miesięcy). Dominowały bóle brzucha (81,8%), gorączka (63,6%), biegunka (59%) – w tym u połowy pacjentów okresowo z domieszką krwi, niedożywienie (50%). Objawom tym towarzyszyły: anemia (54,5%), hipoproteinemia (45%), dysproteinemia (22,7%). U dziewięciorga (41%) dzieci obserwowano zmiany okołoodbytnicze. U większości (72%) stwierdzano zmiany odcinkowe w jelicie grubym, w tym u czworga (18%) pacjentów współistniały zmiany zapalne w jelicie krętym i u nich przebieg choroby był dość podstępny, a diagnozę postawiono dopiero kilkanaście miesięcy od pojawienia się pierwszych objawów, wśród których dominowało niedożywienie i okresowo biegunka. U ośmiorga (36,6%) dzieci stwierdzano zmiany zapalne w górnym odcinku przewodu pokarmowego, które u pięciorga z nich współistniały z odcinkowymi zmianami w jelicie grubym, a u jednego dodatkowo ze zmianami w jelicie krętym. Afty w jamie ustnej miało pięcioro (22,7%) dzieci. Objawy pozajelitowe zdarzały się rzadko i zwykle poprzedzały pojawienie się objawów typowych; u trojga (13,6%) stawowe i u dwojga skórne (rumień guzowaty i zgorzelinowe zapalenie skóry). U dwojga dzieci objawy typowe poprzedzone były cholestazą, ale nie rozpoznano pierwotnego stwardniającego zapalenia dróg żółciowych ani autoimmunologicznego zapalenia wątroby. Cholestaza ustąpiła w trakcie leczenia. Wnioski: Na podstawie analizy można stwierdzić, że obraz kliniczny choroby Leśniowskiego-Crohna u dzieci jest zróżnicowany, a najczęstszymi objawami są bóle brzucha, gorączka, biegunka i niedożywienie.

Dodane 27.11.2010

Ocena czynności mioelektrycznej żołądka u dzieci i młodzieży z kwaśnym refluksem żołądkowo-przełykowym

W ostatnich latach badaniem budzącym duże zainteresowanie i nadzieje jest elektrogastrografia (EGG). Ze względu na nieinwazyjny charakter może być powszechnie stosowana w diagnostyce czynnościowych zaburzeń przewodu pokarmowego, w tym refluksu żołądkowo-przełykowego (GER). Cel pracy: Analiza czynności mioelektrycznej żołądka u dzieci i młodzieży z kwaśnym refluksem żołądkowo-przełykowym. Materiał i metody: Do badań zakwalifikowano 130 dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat, diagnozowanych w Katedrze i Klinice Pediatrii, Alergologii i Gastroenterologii z powodu podejrzenia refluksu żołądkowo-przełykowego. U wszystkich pacjentów wykonano 24-godzinne badanie pH-metryczne przełyku i elektrogastrografię. Na podstawie wyników badania pH-metrycznego pacjentów podzielono na dwie grupy: • grupa I – z kwaśnym refluksem żołądkowo-przełykowym; n=100, • grupa II – bez kwaśnego refluksu żołądkowo-przełykowego; n=30. Czynność mioelektryczną żołądka badano za pomocą przezskórnej wielokanałowej elektrogastrografii z wykorzystaniem aparatu POLYGRAM NET™. Analizie poddano następujące parametry elektrogastrograficzne: przed- i poposiłkowe wartości dominującej częstotliwości (DF), dominującej mocy (DP), wartości odsetkowe normogastrii, bradygastrii, tachygastrii, arytmii, współczynnik niestabilności częstotliwości (DFIC) i mocy (DPIC) zarejestrowane przez każdą z czterech aktywnych elektrod C1, C2, C3, C4 oraz wartości odsetkowe SWC dla każdej pary elektrod. Wyniki: U pacjentów z grupy I w porównaniu z grupą II przed posiłkiem stwierdzono istotnie statystycznie wyższy odsetek arytmii rejestrowanych przez elektrody C2 i C3 (odpowiednio 27,48% vs 20,54%; p=0,04 i 26,49% vs 16,86%; p=0,004), znamiennie statystycznie niższy odsetek tachygastrii w C1 (2,61% vs 2,67%; p=0,036) oraz znamiennie statystycznie niższy odsetek normogastrii w C3 (69,4% vs 79,47%; p=0,007). W grupie I w okresie przedposiłkowym stwierdzono też znamiennie statystycznie wyższy współczynnik niestabilności mocy (DPIC) 1,5% vs 1,1%; p=0,012 w C2 i znamiennie statystycznie niższy odsetek SWC dla pary elektrod C1 i C3 (62,53% vs 69,16%; p=0,039). W okresie poposiłkowym w grupie I znamiennie statystycznie wyższy był odsetek arytmii w C2 i C3 (14,78% vs 10,81%; p=0,023 i 17,63% vs 10,28%; p=0,003) i bradygastrii w C4 (5,77% vs 3,83%; p=0,046) oraz znamiennie statystycznie niższy odsetek normogastrii w C3 (70,42% vs 78,15; p=0,046). Wnioski: Wyniki badań własnych potwierdzają występowanie zaburzeń czynności mioelektrycznej żołądka u dzieci i młodzieży z kwaśnym refluksem żołądkowo-przełykowym zarówno w okresie przed-, jak i poposiłkowym. Zaburzenia te polegają głównie na zwiększeniu odsetka arytmii.

Dodane 27.11.2010

Dobowa zmienność dawki enzymów trzustkowych u chorych na mukowiscydozę

Cel pracy: Próba oceny dostosowania dawki suplementacyjnej enzymów trzustkowych do podaży tłuszczów w diecie w poszczególnych posiłkach. Materiał i metody: Badaniami objęto 50 chorych na CF w wieku od 9 miesięcy do 26 lat (Xśr±SD: 11,6±6,0). U wszystkich dokonano zapisu całodziennych racji pokarmowych (porcje ważone) oraz dawki enzymów podanej do każdego posiłku w ciągu doby. Posługując się aplikacją przygotowaną w programie Microsoft Access 7.0, wyliczono podaż energii i tłuszczów w diecie. Wyniki: Posiłkiem o najwyższej kaloryczności i zawartości tłuszczów był obiad. Istotne statystycznie różnice w spożyciu energii (wyrażonym jako odsetek podaży dobowej) odnotowano między obiadem a drugim śniadaniem, podwieczorkiem i kolacją (p<0,0001 dla wszystkich). Największe różnice w odsetku spożycia energii w postaci tłuszczów zaobserwowano między drugim śniadaniem a obiadem i pierwszym śniadaniem (p<0,0001 w obu wypadkach). Zaobserwowano także istotne statystycznie różnice w odniesieniu do całkowitej podaży enzymów oraz przypadającej na jednostkę masy między obiadem a drugim śniadaniem i podwieczorkiem (p<0,0001 w obu wypadkach). Nieco odmienna była podaż enzymów w przeliczeniu na gram spożytego tłuszczu – największą odnotowano dla obiadu i pierwszego śniadania, a najmniejszą dla podwieczorku i drugiego śniadania. Wnioski: Suplementacja enzymatyczna chorych na mukowiscydozę wymaga ścisłego monitorowania.

Dodane 27.11.2010

Ocena bakteryjnych procesów fermentacyjnych zachodzących w jelicie grubym dzieci z wybranymi schorzeniami przewodu pokarmowego

Poznaniem składu mikroflory jelitowej i jej metabolizmu zajmuje się wielu badaczy na świecie. Coraz powszechniejsze jest przekonanie, że bakterie występujące w świetle jelita mają udział w etiopatogenezie chorób zapalnych i nowotworowych przewodu pokarmowego. Cel pracy: Ocena bakteryjnych procesów fermentacyjnych dominujących u dzieci obserwowanych z powodu podejrzenia zespołu jelita drażliwego – ZJD (IBS – irritable bowel syndrome), nieswoistych zapaleń jelit – NZJ (IBD – inflammatory bowel disease) i zaparć stolca. Materiał i metody: Badaniom poddano 40 dzieci hospitalizowanych z podanych wyżej powodów. Za pomocą wodorowego testu oddechowego – WTO (HBT – hydrogen breath test) sprawdzano, czy w wydychanym z płuc powietrzu znajduje się wodór i metan. Określano dominujący proces utylizacji wolnego wodoru oraz czas pasażu jelitowego. Wyniki: Stwierdzono, że wydłużenie czasu pasażu jelitowego sprzyja rozwojowi bakterii syntetyzujących metan, co obserwowano u większości dzieci z IBS i zaparciem stolca. Metanogeneza jelitowa narasta wraz z wiekiem i nie zależy od płci. U dzieci z nieswoistym zapaleniem jelit i postacią biegunkową zespołu jelita drażliwego początkowo wzrastało stężenie wodoru, a następnie się normalizowało, przy prawie całkowitym braku metanogenezy. Jednak u tych pacjentów po WTO nasilały się objawy kliniczne choroby, co można wiązać z rozwojem bakterii redukujących siarczany (SRB – sulfphate-reducing bacteria), które mają największe powinowactwo do wodoru. Siarkowodór, będący końcowym produktem ich metabolizmu, odpowiada za wystąpienie biegunki i prawdopodobnie wpływa na przebieg kliniczny nieswoistych zapaleń jelit. Wyniki przemawiają za koniecznością dalszych badań nad mikroflorą jelitową, czemu może służyć nieinwazyjny, wodorowy test oddechowy.

Dodane 27.11.2010

Obrazy endoskopowe u dzieci i młodzieży z zakażeniem Helicobacter pylori – obserwacje własne

Zakażenie Helicobacter pylori inicjuje w błonie śluzowej żołądka przewlekłe zmiany zapalne i w konsekwencji, czasami, owrzodzenie trawienne. Długotrwała kolonizacja bakterii predysponuje do rozwoju raka żołądka lub chłoniaka z tkanki limfoidalnej błony śluzowej. W diagnostyce zakażenia jednym z podstawowych jest badanie endoskopowe górnego odcinka przewodu pokarmowego z pobraniem wycinków błony śluzowej żołądka. Celem pracy jest przedstawienie różnych obrazów endoskopowych u dzieci i młodzieży z zakażeniem Helicobacter pylori. Na podstawie przeprowadzonej analizy można stwierdzić, że nie ma jednoznacznego i patognomicznego obrazu błony śluzowej żołądka i dwunastnicy u dzieci i młodzieży z zakażeniem H. pylori.

Dodane 27.11.2010

Choroba wrzodowa oraz zakażenie Helicobacter pylori u dzieci

W artykule omówiono patofizjologię, klinikę, rozpoznawanie i zasady leczenia choroby wrzodowej u dzieci, ze szczególnym uwzględnieniem najistotniejszego czynnika patogennego – zakażenia wywołanego przez Helicobacter pylori, a w tym charakterystyki bakterii, metod rozpoznawania zakażenia oraz postępowania terapeutycznego. Przedstawiono także opis pięciu przypadków klinicznych bezpośrednio związanych z tematyką pracy.

Dodane 27.11.2010

Nieuzasadnione zastosowanie diety bezglutenowej u 17-miesięcznej dziewczynki opóźniające rozpoznanie

Wprowadzenie diety bezglutenowej u pacjenta z objawami ze strony przewodu pokarmowego powinno być dokładnie przemyślaną decyzją, podjętą na podstawie wywiadu klinicznego, badania przedmiotowego i wyników badań dodatkowych (markery serologiczne celiakii, biopsja jelita cienkiego). Celem pracy jest zwrócenie uwagi na konsekwencje zbyt pochopnego wprowadzenia diety bezglutenowej i konieczność prowadzenia prawidłowej diagnostyki u pacjentów manifestujących objawy ze strony przewodu pokarmowego. Prezentujemy 17-miesięczną dziewczynkę, u której zastosowano dietę bezglutenową po tygodniu objawów ostrej biegunki bez przeprowadzenia diagnostyki różnicowej i wykonania badań wykluczających bądź potwierdzających takie schorzenia jak alergia pokarmowa czy celiakia.

Dodane 26.11.2010

Unaczynione przeszczepy trzustki

Przeszczep trzustki jest jedyną terapią cukrzycy, zapewniającą pełną insulinową terapię zastępczą i przywracającą fizjologiczną homeostazę glukozy. Dzięki nowym lekom immunosupresyjnym i rozwojowi technik chirurgicznych w ostatnich latach notuje się istotną poprawę przeżycia długoterminowego zarówno pacjentów, jak i przeszczepów trzustki. Przedstawiona praca opisuje rodzaje przeszczepów trzustki, techniki operacyjne, wskazania i kwalifikację biorcy, kryteria doboru dawcy, powikłania infekcyjne i techniczne, współczesną terapię immunosupresyjną, wyniki krótko- i długoterminowe, korzyści dla pacjenta wynikające z tej procedury.